Twitter voor netwerkonderhoud

In “Netwerken, zo eenvoudig is het (niet)” geeft Rob van Eeden een visie op netwerken waar ik helemaal achter sta: Netwerken is zo oud als de weg naar Rome en iedereen doet het. Mensen hebben contact met elkaar, geven aandacht aan elkaar en helpen elkaar wanneer dat nodig is. Het gaat over je persoonlijke contacten met al die mensen, en dan vooral de informele contacten.

Netwerken = geven zonder te herinneren en ontvangen zonder te vergeten. Het boekje is heel leesbaar opgebouwd rond de drie O’s van netwerken: Opbouwen, Onderhouden en Oogsten. Rob beschrijft hoe je dat kunt doen, maar gaat niet heel diep in op online netwerken. Vooral omdat anderen daar meer van weten. Rob verwijst bv. naar netwerken.blogspot.com. Maar mijn favoriete netwerktool twitter wordt niet genoemd. Niet in het boekje en niet op de recente posts in de blog.

Afgelopen zomer ontdekte ik twitter en inmiddels gebruik ik het als mijn belangrijkste instrument voor de drie O’s van netwerken. D.w.z. voor het deel van mijn netwerk dat op twitter actief is. En dat is ongeveer 1/3 van mijn totale netwerk.

Opbouwen … of in mijn geval eigenlijk uitbouwen.
Zoals Rob terecht schrijft heeft iedereen een netwerk. Dat hoef je niet meer op te bouwen. Maar uitbouwen blijft voor mij erg belangrijk. Ik kom graag in contact met mensen die ik nog niet ken. Het versterkt mijn netwerk, maar veel belangrijker nog: ik vind het gewoon leuk. Op twitter gaat dat heel gemakkelijk. Sinds ik begon met twitteren heb ik 456 nieuwe mensen leren kennen, en 317 kennen (d.w.z. volgen) mij. Zo’n 3 weken geleden bracht Michiel Berger zijn twittergids.nl in de lucht, waardoor het nog veel eenvoudiger geworden is om mensen te vinden die interessant voor je kunnen zijn.

Onderhouden
Je netwerk onderhouden is met twitter wel héél eenvoudig. Onderhouden is aandacht besteden aan je netwerk en op twitter besteed je aandacht aan elkaar, direct en indirect.
Indirecte aandacht is meestal een tweetje over wat je op dat moment doet. Ja, al door alleen maar te vertellen wat je doet, en soms ook waarom, besteed je aandacht aan je netwerk. Want wat jij doet kan ook interessant zijn voor anderen. Zij kunnen er vaak door oogsten (zie verderop). Maar ook door het plaatsen van een leuk (grappig, interessant, …) tweetje besteed je aandacht aan je netwerk. De lach die bij mij vaak ontstaat door een berichtje op twitter is voor mij goud waard en uit de reacties van anderen weet ik dat dit vrij algemeen geldt.

Oogsten
Waarschijnlijk is het oogsten de belangrijkste reden dat ik zo enthousiast ben over twitter. Als ik niet al heel snel had gemerkt dat je met twitter heel goed kunt oogsten, zou ik nu vast niet meer zo actief zijn. Want hoe je het ook bekijkt, twitteren kost tijd. Maar het levert mij meer op dan het kost. Mijn eerste oogst bestond uit sites over (digitale) didactiek. Het opzetten van een verzameling was een adviesopdracht en bijna alle links heb ik via twitter gekregen. Het enige dat nog moest gebeuren was beoordelen welke voldoende pasten bij de opdracht.
Oogsten op twitter is vooral zo gemakkelijk omdat alle tips die je op twitter leest openbaar zijn. Vaak is een antwoord op een vraag van een ander ook heel interessant voor een derde die het - bijna nooit toevallig - ook leest. Die reageert daar weer op of geven het verder door. Zo is het dus heel gemakkelijk om "iedereen" aandacht te geven.

Borrelbabbelen
Ook is Twitter een prima voorbereiding op face-to-face contact. Borrelbabbelen wordt heel leuk als je elkaar van Twitter kent en dan op een congres of een andere bijeenkomst in het echt ontmoet.

Kortom, als je het nog niet doet: ga twitteren. Het versterkt je netwerk enorm en ik vind het een mooie nieuwe weg naar Rome. Hier vind je mij op twitter.

Overheid 1.7

Check out this SlideShare Presentation:

Overheid 1.7

View more presentations from karlijn. (tags: overheid 1.7)

Een onverwachte uitnodiging

Vanmiddag was ik op speciale uitnodiging bij een bijeenkomst van NITE, het brede IT-platform van Noord Nederland. De uitnodiging kreeg ik van Peter Poortinga, die ik vorige week heb ontmoet. Peter en ik ontdekten toen dat we op dezelfde manier denken over netwerken: informatie delen en leuke dingen doen met leuke mensen. Tot mijn verbazing ontving ik daarna afgelopen vrijdag het volgende mailtje:

Ik vertelde Jan van Bon van jouw bestaan en beide vonden we dat jij a.s. woensdag niet kon worden gemist bij onderstaande sessie. Ik hoop dat je kunt.

Ik kon, en vanmiddag ontmoette ik een leuke groep mensen met een probleem: de ca. 25.000 IT’ers in Noord Nederland kunnen elkaar soms moeilijk vinden, terwijl ze elkaar veel te bieden hebben. NITE organiseert daarvoor o.a. jaarlijks een grote IT-manifestatie. NITE’08 was op 15/16 oktober en die bijeenkomst werd niet goed bezocht. De vraag die beantwoord moest worden is “hoe kan dat beter?” en “wat kunnen we nog meer doen om de IT’ers in Noord Nederland met elkaar in contact te brengen?”

We kwamen tot de conclusie dat NITE’08 te breed was opgezet. Als de focus ontbreekt weten potentiële bezoekers niet goed waarvoor ze komen en ze komen dus niet. Tijdens de discussie bleek ook dat de IT-bedrijven niet goed weten wat er in het IT-onderwijs gebeurt en omgekeerd. Dit leidde al snel tot een mooie focus voor NITE’09: de relatie tussen het onderwijs en de IT-bedrijven in Noord Nederland.

Maar NITE is meer dan een jaarlijkse manifestatie. De initiatiefnemers, Jan van Bon en Herman van Bolhuis, vertelden dat NITE naast events ook IT-nieuws gericht op Noord Nederland verspreidt en een on-line community is voor IT’ers die geïnteresseerd zijn in Noord Nederland. Dat kunnen dus ook best mensen zijn die niet in de regio werken. Het tweede deel van de bijeenkomst ging vooral over hoe we deze community leven in kunnen blazen. Daarvoor konden we voldoende ideeën bij elkaar brengen en dus lijkt NITE heel binnenkort een erg interessante community te worden voor IT’ers die geïnteresseerd zijn in Noord Nederland.

Een probleem in perspectief

Gisteren moest ik mijn project HanzeCommunity stopzetten. Het doel was de organisatorische implementatie van SharePoint. Met zo’n 25 gebruikers zouden we een start maken met het gebruik van de collaboration functies van SharePoint. Tussen nu en de zomer zouden we met elkaar gebruikerservaringen opdoen, valkuilen ontdekken, elkaar uit die valkuilen helpen en ten minste vijf mooie samenwerkingsomgevingen (SharePoint sitecollections) neerzetten. Mijn projectteam zou daarbij voor de gebruikersondersteuning zorgen, gebruikerservaringen gestructureerd verspreiden en alles samenbrengen in (online) handleidingen, helppagina’s, tips en trucs, een FAQ-lijst, enz.

Helaas bleek gisteren dat het bij ICT door nog onbekende technische problemen voor de vijfde keer niet gelukt was om SharePoint live te brengen. Ja, de oplevering was al viermaal uitgesteld, waardoor mijn project behoorlijk onder druk was komen te staan. Toen we vorig jaar in mei of juni de eerste ideeën vormden, dachten we nog dat we in september of oktober konden starten. Dat werd al vlug januari, in de planning had ik rekening gehouden met maximaal één maand ruimte om onverwachte problemen op te lossen. Die maand was gisteren verstreken…

Gisteren eindigde de dag met wat inleidende beschietingen van ICT naar mij en terug, via telefoon en mail. Vandaag gaan we het meer gestructureerd aanpakken via een impact analyse. Het thema wordt “een probleem in perspectief”. Waardoor is het probleem ontstaan en wat zijn de gevolgen? Eerst vanuit het perspectief van mijn projectteam. Dat perspectief wil ik vrij letterlijk nemen. Als je tegen een berg aankijkt zie je andere dingen dan wanneer je op de berg staat. Dus wat zien wij, wat denken wij, wat vinden wij en wat concluderen wij door tegen de berg aan te kijken? Daar kan ICT dan hun perspectief aan toevoegen.

Toen ik gisteren naar huis ging was ik behoorlijk chagrijnig. Vooral door de mailwisseling met ICT. Vandaag heb ik een plan van aanpak, dat gaat leiden tot een duidelijk beeld waar mijn opdrachtgever mee verder kan. Kortom: I’m on the roll again.

Netwerken

Sinds ongeveer een jaar ben ik gegrepen door een inspirerende activiteit: netwerken. Daarmee heb ik inmiddels zelfs de voorzitter van ons CvB bereikt heb. Op slideshare kun je zien wat ik hem heb verteld. Hij heeft me geadviseerd er mee door te gaan. Ik wil daarom proberen om binnen de Hanzehogeschool meer mensen te inspireren.

Mijn grote voorbeeld is Martijn Aslander, en hij heeft me het volgende geadviseerd: “nodig de 5 leukste mensen van de HG uit om hun inspiratie te delen”. Na een moeilijk selectieproces – er zijn zoveel leuke HG’ers – kwam ik uit op vijf mensen die mij in de afgelopen jaren op één of andere manier geïnspireerd hebben en er aan hebben bijgedragen dat ik dit nu ga doen. Ik heb ze gevraagd of ze mij willen helpen om een inspiratienetwerk op te zetten binnen de HG.

De bedoeling is dat ze ieder 3 leuke HG’ers uitnodigen en dat we dan binnenkort een bijeenkomst organiseren waarop we met elkaar onze inspiratie gaan delen. De opdracht is om 2 dingen mee te nemen (of digitaal beschikbaar te hebben) die hen hebben geïnspireerd. Martijn zei één filmpje en één boek. Ik rek dat wat op: één ding om naar te kijken en één ding om te lezen. We gaan die inspirerende zaken aan elkaar presenteren en daarna zetten we ze ergens online, zodat ze beschikbaar blijven voor de deelnemers en voor anderen.

Wat er verder gaat gebeuren op die eerste bijeenkomst weet ik nog niet, maar ik weet wel dat het een bijzondere happening zal worden voor een select gezelschap.

Workshop Peer Assessment

Morgen (di. 6 jan 2008) geef ik voor het basisteam van het Instituut voor Facility management van de Hanzehogeschool een workshop Peer Assessment. Het basisteam bestaat uit die docenten die voornamelijk aan de propedeusestudenten les geven. Ze willen graag weten waarvoor ze Peer Assessment kunnen inzetten en wat er met Peer Assessment zoal kan en mag. Het moet een actieve workshop worden, dus niet alleen een lezing. De docenten moeten met een concrete opdracht aan de gang.

Voor de inleiding heb ik een korte presentatie gemaakt, die je hier kunt bekijken. De kern van mijn verhaal is dat Peer Assessment eigenlijk beter Peer Feedback genoemd kan worden, omdat het een onderdeel uit moet maken van het leerproces. Bij Peer Assessment wordt vaak gedacht aan een beoordeling door mede-studenten. Dat vindt dus plaats aan het eind van het leerproces van een onderwijseenheid. Feedback heeft juist een functie tijdens het leerproces, en Peer Feedback kan een aanjager zijn voor de refelectiestap uit de leercylus van Kolb.

Na mijn korte inleiding wil ik de docenten aan het werk zetten met het maken van een klein plan(netje) van aanpak. Ze gaan in 2-tallen een opzetje maken waarmee ze bij wijze van spreken morgen met Peer Feedback aan de slag kunnen in hun lessen. Ik geef ze bewust geen formats, checklisten of andere instrumenten mee. Wel een aantal valkuilen en wat tips over hoe die te vermijden. Het is de bedoeling dat ze eerst zelf gaan nadenken over het geven van goede feedback en hoe ze studenten kunnen ondersteunen bij het geven van feedback aan hun mede-studenten.

Binnenkort kun je in mijn Edublog lezen hoe het gegeaan is.

EduExchange 2008, eerste impressie

EduExchange 2008 zit er weer op. Over een paar onderdelen ga ik nog een uitgebreidere blogpost schrijven maar nu een eerste impressie.
Het was een leuke dag, goed georganiseerd en ik heb een aantal interessante lezingen bijgewoond. En door het live twitteren ook highlights van andere lezingen meegekregen. Zie daarvoor www.twitter.com en zoek naar tweets met de tag #edux2008.

De keynote en één van de drie lezingen die ik bijwoonde gingen over auteursrecht. Verder heb ik één lezing over open content bijgewoond, waar auteursrecht uiteraard ook een issue is. De laatste lezing ging over Identity en Access Management (I&AM). Dit laatste was een lezing met een heel zwakke (geen?) link met ICTO. Misschien een verkeerde keuze voor mij. De conclusie was "I&AM is heel belangrijk, maar niemand weet nog goed hoe je het aan moet pakken". Tja... voor mij niet zo heel nuttig maar anderen denken daar misschien heel anders over.

Bij de lezing over open content heb ik geleerd wat succesfactoren zijn om tot succesvol, in samenwerking geproduceerd, open (les)materiaal te komen. Mijn tweets en aantekeningen daarover kan ik waarschijnlijk wel gebruiken in mijn project HanzeCommunity. T.z.t. daarover meer in mijn Edublog.

De lezingen over auterursrechten hebben me het meest geïnspireerd. Met Creative Commons licenses is het tegenwoordig heel eenvoudig om andere duidelijk te maken wat ze wel en niet met jouw werk mogen doen. Daar ga ik zeker gebruik van maken. Zowel bij publiceren van mijn eigen werk (bv. deze Edublog) als bij het werk van anderen dat ik gebruik. Als ze er ten minste een CC-license aan gekoppeld hebben. Zo niet, dan voortaan toch maar om toestemming vragen als dat nodig is. Ben benieuwd hoe dat in de praktijk gaat.
Maar ook ga ik wat ik geleerd heb verwerken in een blogpost. Ik hoop dat me dat nog lukt voor de kerstvakantie. Dus, wil je weten wat wel en niet mag en hoe je netjes omgaat met de auteursrechten van anderen: houd mijn Edublog in de gaten.