Erwin's EduBlog

Media Maatje

2011-01-21T06:02:00.000-08:00

Al weer een hele tijd geleden heb ik me aangemeld als maatje in het mediawijsheidproject van de stichting Media Machtig van Margreet van den Berg.

Ik was het al weer bijn vergeten, maar afgelopen week kreeg ik ineens een mailtje van Hanneke Meinen van de Groningse Schoolvereniging. Of ik maatje wilde zijn bij hun project om een digitale schoolkrant op te gaan zetten. Ja, natuurlijk wilde ik dat! Mijn eerste taak als maatje is om uit te zoeken hoe je een geluidsbestand in een blogger blogpost zet. Even proberen...

[Edit]
Ok, niet zo eenvoudig dus. Ik heb kennelijk een third party nodig. Er zijn nogal wat mogelijkheden, maar welke is het beste? De bedoeling is dus om zo eenvoudig mogelijk geluidsbestanden in een blog te kunnen bijvoegen.

Cultuur: hardnekkig gedrag dat niet gecorrigeerd wordt ?

2011-01-10T23:49:00.000-08:00

Eind december heb ik de coachingskalender gekocht. Daarop staat vandaag onderstaand artikel. Toen ik het las dacht ik "waar ken ik dat toch van?" Jullie ook?

Met cultuur wordt vaak bedoeld: hardnekkig gedrag dat onderling niet gecorrigeerd wordt.

Organisaties zijn steeds beter in staat om de kernwaarden aan te geven waar ze voor staan. Ook wordt de grove vertaalslag gemaakt naar het gedrag dat daarbij noodzakelijk is en gewaardeerd wordt. Dit alles kun je de soll-situatie noemen: de situatie zoals die zou moeten zijn. Is er een groot verschil met de situatie zoals die nu is (de ist-situatie), dan moet er een cultuuromslag plaatsvinden: zoals we nu met elkaar omgaan gaat `het' niet lukken. Maar wat is dat `het' dan? Waardoor wordt met elkaar de huidige situatie in stand gehouden?

Vaak blijkt er sprake van `achterstallig onderhoud'. Criteria voor beoordelingsgesprekken die niet aangepast zijn aan de nieuwe visie en kerncompetenties of onaangepast gedrag uit het actuele verleden, vaak van de ander, dat niet door het management gecorrigeerd wordt. Het management heeft de neiging om naar de medewerkers te wijzen en de medewerkers wijzen - want ook een slecht voorbeeld doet volgen - eveneens naar de ander in plaats van naar zichzelf. Zo hebben we er met elkaar last van en laten we het met elkaar gebeuren. Het management heeft last van medewerkers die elkaar geen feedback geven, maar als je vraagt of in functioneringsgesprekken deze punten aan de orde komen, moet menig manager het antwoord schuldig blijven. We zijn het niet gewend. Dat klopt, maar wat houdt je tegen om het te doen als het noodzakelijk is?

Bij elkaar leren aanspreken over wat er van elkaar verwacht wordt kan een organisatiecoach een belangrijke rol spelen. Dan kan iedereen stoppen met praten over `de cultuuromslag' en beginnen met doen. Een nieuwe cultuur went dan spelenderwijs.

Welk social medium voor welk doel?

2010-12-13T06:25:00.000-08:00

De kenniscentra van de Hanzehogeschool Groningen zijn aan het ontdekken dat het gebruik van de social media kan bijdragen aan het bereiken van hun doelen. Hoe dat dan precies zou moeten, weten ze nog niet. Daarvoor hebben ze mij om advies gevraagd. Vorige week had ik daarover een eerste bespreking met de communicatiemedewerkers van onze zes kenniscentra.

Na een verkennend rondje bleek dat al snel mijn collega's en ik een gedeeld beeld hebben over de manier waarop je met social media werkt. Het gaat hen en mij om kennisdelen, geven en krijgen én om meer bekendheid. Ook kwam het voorkomen van een zendergericht aanpak, effectief inzetten van social media én hoe je omgaat met vertrouwelijke informatie (het kenniscentrum Energie heeft commerciële klanten) al in de eerste bespreking aan de orde.
Social media gebruiken? Ja, graag! Maar waar kunnen we het beste mee beginnen? Het social medialandschap is omvangrijk.

Om daar een goed antwoord op te geven valt nog niet mee. Uiteraard is het antwoord afhankelijk van het doel dat je wilt bereiken. We sloten daarom af met het inventariseren van die doelen en aan mij de vraag om op basis daarvan te adviseren met welke social media ze het beste kunnen beginnen.

Daar heb ik natuurlijk wel een antwoord op, en dat antwoord wil ik graag toetsen aan jullie mening. Daarvoor heb ik een korte vragenlijst gemaakt die je hier vindt. Daarin staat ook de opsomming van de doelen. Uiteraard zal ik de antwoorden binnenkort met jullie delen. Mijn voorlopige antwoord vind je hier. Feedback is uiteraard van harte welkom.

New bloggy on the edublock

2010-12-01T23:55:00.000-08:00

Deze dagen zit mijn collega Kees van Ee (@eeco op twitter) in Berlijn te genieten van Online Educa Berlin. Zijn opmerkingen, verslagen en reacties op/van wat hij daar hoort zijn te lezen op zijn Edublog Kees van Ee. Veel leesplezier.

Mijn Onderwijsdagen 2010 - deel 2 van 2

2010-11-12T04:26:00.000-08:00

Na een nacht in een bed met een te zacht kussen het NH Hotel werd ik op de ochtend van mijn tweede Onderwijsdag 2010 met hoofdpijn wakker. Gelukkig ging die hoofdpijn snel over toen het tweede deel van het programma begon. Er volgde een dag die minstens zo interessant was als mijn eerste Onderwijsdag 2010. Die tweede dag bestond voor mij uit de volgende sessies:

Opening - Toine Maes, directeur Stichting Kennisnet en Steven de Jong, voorzitter LAKS.

In dit gesprek, dat integraal terug te zien is op SURFmedia, gaf Steven de Jong aan dat hij bij het gebruik van ICT in het onderwijs veel mis ziet gaan. “Docenten die een smartboard alleen gebruiken als beamer, of soms zelfs helemaal niet”. Steven pleit ervoor dat scholen niet zozeer veel geld steken in het aanschaffen van ICTmiddelen maar vooral in het gebruik daarvan. “Kijk eerst samen met de docenten waar je het voor nodig hebt en koop pas dan een smartboard. Help daarna de docenten om de ICTmiddelen beter te gebruiken, steek vooral dáár het geld in.”

Dit uitstekende advies leidde later in het publiek tot de opmerking dat het toch wel erg jammer is dat er weinig tot geen onderwijsmanagers aanwezig zijn op Dé Onderwijsdagen. Laten we proberen om daar het volgend jaar verandering in te brengen.

KEYNOTE: Auteursrecht op het internet - Christiaan Alberdingk Thijm, Docent Auteurs- en Informatierecht aan de Universiteit van Amsterdam, Partner bij SOLV Advocaten.

De titel van deze lezing was enigszins misleidend. Het verhaal van Christiaan Alberdingk Thijm ging over sociale netwerken, en dan vooral over de sociale normen in die netwerken. Oftewel “hoe sociaal zijn sociale media?” Doorspekt met positieve en negatieve voorbeelden vertelde Christiaan over de voor- en de nadelen van sociale netwerken. Uit zijn verhaal kwam voor mij opnieuw heel duidelijk naar voren dat de sociale netwerken volwassen zijn geworden. En net als in de echte wereld, bepaalt in de virtuele wereld de gemeenschap wat de sociale normen zijn en wat oké is. Het antwoord op “hoe sociaal zijn sociale media?” kwam aan het eind: “Sociale media zijn als mensen: overwegend goed, soms slecht”. Ook de lezing van Christiaan Alberdingk Thijm is integraal te zien op SURFmedia.

Kleppen dicht! Digitale activerende didactiek - Michel van Ast, Opleider / Trainer / Adviseur Hogeschool Utrecht

Uit de praktijk bij de lerarenopleiding van de Hogeschool Utrecht vertelde Michel van Ast over het gebruik van wiki’s en blogs in zijn onderwijs. Bij deze sessie, die via Presentations2Go terug te zien is, ging het vooral om de voordelen die dit biedt bij samenwerken, communiceren en reflecteren. Twee voorbeelden: het inzetten van wiki’s en van blogs.

Een wiki maakt samenwerken gemakkelijk, veel gemakkelijker dan samenwerken via e-mail. Zie ook dit korte filmpje over Wiki’s & Onderwijs in Klare Taal. Er is één plek waar de meest recente versie van een document staat en ook de vorige versies zijn nog beschikbaar. De docent kan terugzien wie welke bijdrage heeft geleverd, hoe ver de studenten zijn, hoe de samenwerking verliep en dat met de studenten bespreken. Wat gebeurt er bv met de betrokkenheid als iemand je tekst weghaalt? Het gebruik van wiki’s vergroot het zicht van de begeleider op het proces.

Weblogs zijn vooral nuttig bij individuele leertaken, waarbij studenten eventueel wel de opdracht hebben om op elkaar te reageren / elkaar feedback te geven. Blogs geven veel meer mogelijkheden dan vroeger tot peerfeedback, leren van elkaar en, voor de docent, tot gaandeweg stimuleren en bijstellen, inhoudelijk aanhaken (input voor je lessen) en progressie beoordelen.

Voor zowel wiki’s als blogs geldt dat studenten elkaar feedback gaan geven als het vliegwiel eenmaal op gang is. Enkele reacties van studenten op het gebruik van social media in het onderwijs: “Blog prima, extra tijdrovend, maar houden zo!”; “Blog is een zeer goede manier om opdrachten te doen”; “Meekijken bij collega's vind ik positief”

Vervolgens stond op mijn programma de lezing
“Leren in Netwerken” van Maarten de Laat, Programmamanager Open Universiteit. Jammer genoeg ging deze door omstandigheden niet door.

Ik koos als alternatief voor “Het Internet der Dingen” door Rob van Kranenburg, oprichter van Council.

Helaas werden in deze lezing de aangekondigde vragen “Wat betekent het voor het formele onderwijs als elk object in huis en op straat in principe digitaal aanspreekbaar is? Kan het leiden tot het herwaarderen van alledaagse kennis (phronesis), skills en wijsheid” naar mijn gevoel niet beantwoord. Omdat er verder geen registratie van deze sessie online staat en ook de sheets ontbreken op de SlideShare pagina van Dé Onderwijsdagen 2010 laat ik het daar verder bij. Maar niet voordat ik zeg dat op die SlideShare pagina de sheets van vrijwel alle andere presentaties op Dé Onderwijsdagen 2010 wèl terug te vinden zijn.

Twitteren voor Digibeten en andere Onderwijsgevenden - Rein Bijlsma, ICT-coach/Edu-blogger AOC Groenhorst College

In deze presentatie ging Rein Bijlsma (op twitter aka @Wauwel) vooral in op de vraag “wat is twitter?”. Een indrukwekkend aantal statistieken toonde aan dat twitter absoluut een blijvertje is in de sociale media. Rein vertelde het geïnteresseerde publiek, dat overigens voor ongeveer de helft bestond uit tweeps, ook over de vele diensten die rond twitter zijn ontstaan. Die heb je zeker nodig als je de grote twitterbrij wilt filteren en efficiënt met je beperkte tijd wilt omgaan. Dat geldt niet alleen voor docenten. Op het didactisch gebruik van twitter ging Rein niet heel diep in.

Toch is daar inmiddels al heel veel over bekend. Zo vond ik deze geweldige “How to use Twitter for Social Learning” guide. Daarin wordt, naast de basics, uitgebreid uitgelegd hoe je twitter kunt gebruiken bij oa. Presentations, Events, Classes & Training, Daily micro-learning, Collaborative Writing, Brainstorming, enz. enz. Aan het eind van elk hoofdstuk worden ook tips voor further reading gegeven. Ook is er inmiddels ten minste één heus wetenschappelijk artikel over het gebruik van twitter in het onderwijs verschenen.

Die sites vond ik overigens via de discussie over het gebruik van Twitter in het onderwijs in de SURFspacegroep op LinkedIn. Waarschijnlijk moet je eerst lid worden van die groep om de discussie te kunnen inzien.

KEYNOTE: Where Children Teach Themselves: Self Organising Systems in Education - Prof. Sugata Mitra, Professor of Educational Technology Newcastle University

Over de afsluitende keynote van Dé Onderwijsdagen 2010 schreef Wilfred Rubens deze mooie blogpost. De speech van Sugata Mitra is integraal te zien op SURFmedia. Dat stelt mij in de gelegenheid om voor de inhoud daar naar te verwijzen en hier iets dieper in te gaan op wat ik van de “Hole in the Wall” experimenten denk.

Het lijkt er inderdaad op dat deze experimenten aantonen dat onderwijs een “self organising system” is, met leren als een “emergent phenomenon”, zoals Sugata Mitra nog wat speculatief stelt. De filmpjes van kinderen in India die zichzelf leren om met een computer om te gaan, zelfs zonder dat ze de taal van de interface (Engels) kennen, de snelheid waarmee kinderen in Engeland de antwoorden op vragen vinden die bedoeld zijn voor zes leerjaren later en de manier waarop (opnieuw) Indiaase kinderen zichzelf biotechnologie leren is inderdaad verbluffend.

In de trein naar huis stelde mijn collega José Eggink daar echter tegenover dat het hier toch vooral gaat om de nieuwe leeromstandigheden. Bij de introductie van projectonderwijs zagen we in het hbo ook een toename van zelflerend vermogen van studenten, totdat het projectonderwijs gewoon werd en het leerenthousiasme bij de studenten wegebde.

Misschien tonen de experimenten van Sugata Mitra slechts aan dan dat elke vernieuwing in het onderwijs het zelflerend vermogen stimuleert, en misschien is zijn speculatie vooral onder nieuwe leeromstandigheden geldig. Wat dus zou pleiten voor continue vernieuwing en verandering van het onderwijs. Ik ben erg benieuwd naar de resultaten van het vervolgonderzoek van Sugata Mitra.

Tot slot

Ik ben erg blij dat SURF ervoor heeft gezorgd dat er heel snel heel veel content over Dé Onderwijdagen 2010 online is gebracht. Deze en mijn vorige blogpost zijn vooral tot stand gekomen door die filmpjes en slides nog eens terug te kijken, een aantal tweets van mezelf en anderen terug te lezen en wat ik daar zag en las te combineren met de informatie die nog in mijn geheugen zat.

Zonder die content zou het veel moeilijker geweest zijn om dit verslag te maken. Misschien wordt het tijd om gewoon al het onderwijs dat wij verzorgen direct na afloop online te brengen, zodat studenten ook de gelegenheid krijgen tot dieper leren. Al dan niet gestimuleerd door leeropdrachten of gewoon, door de sociale omgeving. Online en IRL.

Mijn Onderwijsdagen 2010 - deel 1 van 2

2010-11-11T11:29:00.000-08:00

Het zit er weer op, twee Onderwijsdagen in het Beatrixgebouw in Utrecht. De lezingen waren leuk, het netwerken nuttig en het wifi van KPN was waardeloos. Tot zover niets nieuws. Wat wel nieuw was, waren veel lezingen over het gebruik van social media in het onderwijs. Althans, ik kan me niet herinneren dat ik ooit eerder een compleet programma met, op de keynotes na, alléén maar workshops over het gebruik van social media in het onderwijs kon samenstellen. Ook nieuw was de hoeveelheid tweets die gedurende deze twee dagen over mijn scherm trokken. Vorig jaar was het nog mogelijk om via twitter een goed beeld te krijgen van het complete programma. Dit jaar was de twitterstroom zó groot dat je alleen al het lezen daarvan wel eens meerdere dagen nodig kunt hebben. Oordeel zelf maar (klik op 'Go to Twub" voor het complete beeld):

#owd10

Naast de lunch en borrel bestond mijn programma uit 12 onderdelen. Hieronder een impressie van de eerste dag. Morgen volgt dag twee

Opening - Wim Liebrand, directeur SURF in gesprek met Sander Breur, voorzitter Landelijke Studenten Vakbond.

Met als meest duidelijk uitspraak van Sander: “zolang er daadwerkelijk nog docenten zijn die zeggen ‘ik gebruik geen computer’ kunnen we hier wel hele mooie dagen organiseren maar dan zit er ergens aan het begin toch een probleem. Hoe we het oplossen weet ik niet, want ook een student wil liever niet naar een PowerPointpresentatie kijken waar ook de docent ongemakkelijk van wordt. Als het de kwaliteit omhoog brengt kijken wij veel liever naar een zwart schoolbord met witte krijtletters.” Het gehele gesprek is hier terug te zien.

KEYNOTE: Disrupting Class - Curtis W. Johnson, Managing partner of Education Evolving, President of the Citistates Group.

Waarin Curtis Johson concludeert dat het onderwijs op de grens van een disruptive innovation staat. Die ontwikkeling zal het onderwijs voor altijd onherkenbaar veranderen, net zoals de ontwikkeling van digitale fotografie het faillissement betekende van bijna elke fotofilmproducent. Gelukkig is de manier waarop zo’n disruptive innovation tot stand komt inmiddels goed bekend en daarvan kan het onderwijs leren hoe die te overleven. Met als voorbeeld IBM geeft Curtis Johnson daarvoor een beproefd recept: “Create seperate space for innnovation to happen in, in which the survivors enjoy radical autonomie.” Voor de details verwijs ik graag naar de integrale videoregistratie van de keynote.

FEATURED SESSIE: Vormt motivatie de sleutel tot leren in 2011? - Wilfred Rubens, Beleidsmedewerker Gilde Opleidingen.

In deze sessie gaf Wilfred Rubens antwoord op de vragen “hoe motiveer je docenten om nieuwe manieren van leren te ontwikkelen” en “hoe kun je nieuwe technologie gebruiken om lerenden te motiveren om te leren”. Volgens Wilfred Rubens liggen de antwoorden in het realiseren van intrinsieke motivatie, uitgaande van motivatietheoriën voor niet-routionematige activiteiten.
Op dit moment maken we in het onderwijs vooral gebruk van motivatietheoriën voor wel routinematige activiteiten (straffen en belonen / de wortel en de stok). We doen er beter aan die in te wisselen voor factoren die meer appelleren aan interne drijfveren, namelijk:

autonomie / eigenaarschap,

betekenisvolle en authentieke doelen,

meesterschap voortkomend uit betrokkenheid,

sociale verbondenheid, perceptie van interactie en de mogelijkheid om producten te delen

voldoende privacy

progressie zien

gebruikersvriendelijkheid

het inzetten van motiverdende technologie (je eigen technologie, social media en je eigen applicaties).

Ook deze sessie is integraal terug te zien, terwijl op Technology Enhanced Learning, de blog van Wilfred Rubens, de samenvatting in de vorm van de sheets te vinden is. Op Technology Enhanced Learning vind je overigens nog veel meer posts over Dé Onderwijsdagen en, omdat de interesse van Wilfred en mij net wat anders is, vooral van workshops waar ik niet bij was.

Teachmeet - Fons van den Berg, Helikon redactie. Training advies.

Een TeachMeet kun je eigenlijk niet uitleggen, die moet je ervaren. Toch doet Fons van den Berg aan het begin van elke TeachMeet een moedige poging die begint met “The best Technologies for learning are conversations and beer”. Helaas moest deze mini-TeachMeet het doen zonder bier, maar conversation was er genoeg zoals hier op de integrale registratie van deze sessie te zien is.

In deze TeachMeet liet Peter Flikweert in een Pecha Kucha (= 20 sheets van ieder 20 seconden = 6’40”) presentatie zien hoe kinderen van basisschool De Griezel leren om – ook in Pecha Kucha stijl – een goed gestructureerd griezelverhaal te vertellen. Bij een TeachMeet wordt dit een micropresentatie (7 minuten of korter) genoemd. Een ander uitgangspunt van TeachMeet is “show, don’t tell” waarvan Fons een prachtige demonstratie gaf in een nanopresentatie van 2 minuten met de iPad. Ook Annemarie van Essen ging de 2-minuten uitdaging aan en gaf ons haar visie op het nut van de iPad in het onderwijs en in de zakelijke dienstverlening. Beide nanopresentaties vind je ongeveer halverwege de videoregistratie. Tenslotte kwam er, na nog een demonstratie van 1, 2, 3 (kies 1 dia, praat er 2 minuten over en beantwoord 3 vragen uit de zaal) veel te snel weer een eind aan deze mini-TeachMeet.

Leraar 2.0 en sociale media - Jaap Bosman, Redacteur Kennisnet.

In een PowerPointloze presentatie showde Jaap Bosman diverse mogelijkheden om sociale media in het onderwijs te gebruiken. Voor het kiezen van middelen en materialen voor uw onderwijs moet je een standpunt hebben over onderwijs en leren. Scholen hebben tegenwoordig een onderwijsvisie op hun website staan. Over de onderwijsvisie van leraren is maar weinig bekend. Daarom nam Jaap het TPACK model als uitgangspunt. Een model dat tijdens Dé onderwijsdagen overigens ook nog op andere lezingen naar voren kwam. Lezingen waar ik niet irl bij was, maar wel via twitter.

Op de wiki Jaapsoft kursus social media vind je alle basics over social mediagebruik in het onderwijs, de pagina Sociale media in het onderwijs op kennisnet geeft meer achtergrond en verdieping. Volgens de tweet die ik tijdens de presentatie plaatste, was de lijn soms wat onduidelijk en sprong Jaap van wiki’s via (posterous) blogs naar delicious. Misschien had dat te maken Jaap’s mening dat de bruikbaarheid van een weblog in het onderwijs vrij beperkt is: “Een weblog is vooral bruikbaar in het onderwijs als je vooraf precies weet wat je wilt gaan doen en in welke volgorde”. Niettemin een zeer levendige presentatie met een hoog TeachMeet gehalte. Ik denk dat het enthousiasme van Jaap, gecombineerd met de gestructureerde kennis op de genoemde sites, docenten een heel goed handvat geeft voor het toepassen van social media in hun onderwijs.

KEYNOTE: De ondernemersroute - Michiel Muller, succesondernemer

In een meeslepend verhaal vertelde Michiel Muller aan het eind van de eerste dag hoe kleine innovaties, uitgevoerd door diverse netwerkpartners en geregisseerd door een ondernemer met toekomstvisie, kunnen leiden tot grote gevolgen. Zeker als de concurrent een grote, logge, ingeslapen monopolist is. Zo waren de eerste onbemande tankstations in Nederland (Tango) een geduchte concurrent van de Shellstations en vormde Route Mobiel de eerste serieuze concurrent van de Wegenwacht van de ANWB. Een prachtige aanvulling op de eerste keynote van de dag. Ook sommige(?) onderwijsinstellingen zijn van die ingeslapen monopolisten. Helaas kan ik van deze afsluitende keynote van de eerste dag geen integrale online registratie vinden. Een gemiste kans voor Michiel, want inmiddels weten doorgewinterde social mediagebruikers en internetondernemers dat je tegenwoordig meer verdient met het weggeven van kennis dan met het verkopen daarvan.

Tot zover mijn verslag van de eerste dag van Dé Onderwijsdagen 2010. Op mijn hotelkamer kwam ik tot de conclusie dat ik weliswaar niet heel veel nieuws heb gehoord maar veel aanwezigen bij de verschillende lezingen kennelijk wel. Het is opmerkelijk hoeveel er kan veranderen in twee jaar, want in 2008 kwam ik het begrip social media op de (toen nog) SURF Onderwijsdagen maar heel mondjesmaat tegen.

Omdat Dé Onderwijsdagen uit twee dagen bestaan, volgt mijn impressie van dag twee morgen, zoals ik aan het begin van deze post al schreef.

StartKlaar

2010-09-15T06:45:00.000-07:00

“Hogescholen en universiteiten zijn ontevreden over het instroomniveau van studenten als het gaat om vaardigheden op het gebied van Nederlands, Engels en Wiskunde.” Zo begint de tekst van het projectvoorstel "StartKlaar” dat ik namens de Hanzehogeschool Groningen en zes andere onderwijsinstellingen vandaag heb ingediend bij SURFfoundation.

SURFfoundation lanceerde afgelopen mei namelijk een tender voor hun programma Toetsing en Toetsgestuurd Leren. Doel van dat programma is het verminderen van de studie-uitval in het hoger onderwijs en het verlagen van de werkdruk van docenten in het onderwijs.

Wij gaan daar met ons project aan bijdragen, door het verbeteren van de vaardigheden van eerstejaarsstudenten op het gebied van Nederlands, Engels en Wiskunde. We willen een nationaal bruikbaar instrument ontwikkelen om het instapniveau van eerstejaars studenten te bepalen én remediërende onderwijsprogramma’s die aansluiten bij dat toetssysteem.

Hoewel er in het verleden ook wel initiatieven zijn geweest om het startvaardighedenprobleem op te lossen, is het nog steeds niet goed gelukt. Eén van de redenen is dat de kennisdeling soms niet van de grond komt. Daarom besteden we daar in dit project ruime en eigentijdse aandacht aan. De bedoeling is om een social community te gaan inrichten, waarin structurele uitwisseling, kennisdeling en kenniscreatie rondom toetsen en remediëren van startvaardigheden Nederlands, Engels en Wiskunde gaat plaatsvinden. Deze blogpost is daarvan een bescheiden begin.

Uiteraard beginnen we met onze eigen studenten, want er moet nog veel worden uitgezocht, geëxperimenteerd en ontwikkeld. Maar via de community gaan we onze kennis en ervaring zo snel mogelijk delen, zodat andere onderwijsinstellingen (of individuele docenten) er ook al tijdens het project hun voordeel mee kunnen doen.

Tenminste… als ons projectvoorstel wordt goedgekeurd. Dat weten we eind november, het wordt dus een spannende herfst! Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen.

Filmpje

2010-09-09T07:17:00.000-07:00

Gisteren heb ik voor Dreams Matter een leuk reclamefilmpje gemaakt met Google Search Stories van YouTube. Vanochtend tijdens mijn dagelijkse #rhondje (dat is twitters voor "wandelingetje met de hond") kwam ik opeens op het idee dat dit ook heel goed toepasbaar is in het onderwijs.

Met Google Search Stories kun je voor elk onderwerp heel gemakkelijk een inleidend filmpje maken: verzin zes zoekwoorden of zinnen over je onderwerp, voer ze in op Search Stories, kies of je plaatjes (images) wilt zien of wat anders (websearch, maps, news, blogs, products of books)en selecteer een leuk muziekje. That's it.

Als voorbeeld hieronder "De geschiedenis van Nederland in 35 seconden". Have fun!

Oh, en dan wil je nu vast ook dat filmpje voor Dreams Matter zien ;) Klik hier.

Wat je door Friezen leren kan

2010-08-26T11:18:00.000-07:00

Voor de Hanzehogeschool ben ik bezig om in heel korte tijd een aanvraag voor de Surftender Toetsing en Toetsgestuurd Leren te schrijven. Een klus waarvoor je volgens ervaringsdeskundigen zo’n 200 uur nodig hebt moet ik in minder dan 40 uur tot een goed einde zien te brengen.

Het wordt een aanvraag waarbij veel partnerhogescholen betrokken zijn. Eind juni hebben we een eerste bespreking gehad en daarna heb ik daaruit in 20 uur een concept projectaanvraag gedestilleerd.

Al heel snel kwam er toen een discussie op gang over de omvang van het project. We werden het erover eens dat we onze ambitie naar beneden bij zouden stellen. We gingen van breed naar smal. Direct na de vakantie zouden de partners dit intern bespreken en vanochtend moest iedereen aangeven of ze wel of niet willen deelnemen én hun feedback op het concept bij mij inleveren.

Tot mijn genoegen hadden vier partners dat inderdaad gedaan, en twee hadden al aangegeven net iets meer tijd nodig te hebben. Ik kon dus alvast van start met het verwerken van de eerste feedback. De reacties van de eerste twee waren vrij gemakkelijk te verwerken. Toen kwam ik bij de reactie van onze Friese partner. Tot mijn verbazing ging hun feedback over een breed project.

“Ach, ze hebben in de hectiek voor de vakantie vast wat van de communicatie gemist” dacht ik nog. “Laat ik ze eens bellen”. Nu staan de Friezen hier in Groningen bekend als een nogal rechtlijnig volkje, en dat heb ik gemerkt. Ze wilden niet voor- of achteruit, bleven uit zeer principiële overwegingen bij een breed project en of ik het allemaal maar op die manier in de projectaanvraag wilde verwerken. Als klap op de vuurpijl ook nog de opmerking dat hun en ons CvB wel heel veel belang hebben bij samenwerking.

Een lastig dilemma, dat zelf de directeur van ons stafbureau de ogen deed fronsen. Hoe kom je nou tot samenwerking als je beide echt een andere richting op wilt? “Je moet ze toch maar weer bellen” was het advies. Maar met welke boodschap dan? Ik zag er heel erg tegenop.

Gelukkig kwam mijn collega Brenda Aalders met de verlossende woorden: “Laat je probleem ens los en bekijk het van de andere kant. Gaan wij niet met hen samenwerken, of zij niet met ons als het toch een smal project wordt?” Voor de zekerheid heb ik daarna nog even gecheckt of de andere partners inderdaad allemaal voor een smal project willen gaan. Toen ik dat 100% zeker wist heb ik weer naar 058 gebeld om het nog eens over hun brede principes te hebben. Die bleken ineens veel minder principieel dan ik eerst dacht, mijn Friese vrienden gaan ze morgen intern bespreken.

Ik ben een gelukkig mens, want vandaag heb ik weer wat geleerd: laat het los en bekijk een probleem ook altijd vanaf de andere kant, dan ziet het er ineens heel anders uit. Zonder mijn rechtlijnige Friese vrienden had ik die belangrijke les gemist.

Mijn andere blog

2010-08-25T12:25:00.001-07:00

Sinds kort heb ik ook een andere blog: Dream Matters. Daar post ik over het realiseren van mijn droom, door dromen dingen te doen. Oftwel dreamsmatter.nl. Op dit moment staan er vijf posts online op Dream Matters, daar is nog wel door te komen. Een samenvatting kan hier dus achterwege blijven.

Vanaf nu ga ik Erwin’s Edublog vooral gebruiken voor posts over educatieve zaken waar ik vanuit mijn werk bij de Hanzehogeschool mee in aanraking kom. Voor Dromen Dingen en andere zaken die te maken hebben met Dreams Matter verwijs ik je graag naar Dream Matters.

Groen pen

2010-04-24T11:48:00.000-07:00

Afgelopen woensdag ben ik naar een concert van de New Valley Singers geweest. Niet een groep waar ik zo maar heen zou gaan, maar mijn echtgenote had met een e-mail actie kaartjes gewonnen. Dus dan ga je.

Het eerste nummer vond ik nogal tegenvallen. Het was niet echt slecht, maar de zangers vond ik futloos, de muziek miste dynamiek en ook het licht was naar mijn mening vrij fantasieloos. In de daarop volgende nummers werd het niet veel beter. Na en tijdje begin ik me af te vragen wat ik eigenlijk in die zaal deed. Maar het optreden was nou ook weer niet zó slecht en demonstratief weglopen vond ik geen optie.

Om er toch een leuke avond van te maken, bedacht ik toen om eens op de dingen te gaan letten die wèl goed waren, en toen gebeurde er iets bijzonders. Langzaamaan ontdekte ik steeds meer sterke punten van de groep en na nog drie nummers vond ik het eigenlijk jammer dat het al pauze was. Na de pauze zette ik mijn persoonlijke spelletje door en zo werd het een geweldig leuke avond.

De manier waarop ik naar het concert luisterde had veel weg had van de manier waarop ik als docent het werk van studenten nakeek. Focussen op de zwakkere punten en die met een rode pen aantekenen. Daardoor krijg je meer zesjes en zeventjes dan achten en negens . Zou het niet veel mooier zijn om met een groene pen na te kijken, en alles wat wel goed is aantekenen? Ik denk dat het cijfer van veel tentamens of scripties dan hoger uit zou vallen. Maar ook zou het humeur van menig docent er wel eens een flinke oppepper van kunnen krijgen.

Over talent en excellentie

2010-03-29T06:19:00.000-07:00

Sinds 2006 biedt de Hanzehogeschool Groningen honours programma’s aan voor haar studenten. Het doel van die programma’s is om getalenteerde studenten uit te dagen en te stimuleren tot excellente prestaties. Maar wat is daar nou eigenlijk voor nodig? Onlangs had ik de kans om dat, samen met mijn collega Lyndsay Drayer, aan een groep internationale gasten uit te leggen.

We begonnen onze presentatie met dit filmpje van de auditie van Susan Boyle voor Britain’s got Talent.

Dat Susan talent heeft is wel duidelijk, maar een excellente auditie was het niet. De enige reden dat ze niet al in de eerste minuut door de jury werd weggestemd was naar mijn mening de regel dat iedere kandidaat ten minste de kans krijgt om te starten met, in dit geval, zingen. Daarover later meer.

Talent en excellentie zijn dus niet synoniem. Om onze getalenteerde studenten de kans te geven om te excelleren zijn onze honours programma’s gericht op verdieping, verbreding en verbinding.

Verdieping
Een talent is mooi, maar voor excellentie is een perfecte beheersing van dat talent nodig. In onderwijstermen noemen we dat verdieping van de (vak)kennis en vaardigheden. Deelnemers aan een talentenshow krijgen na de auditie niet voor niets veel training en begeleiding De mate waarin ze die benutten is één van de verschillen tussen een gemiddelde kandidaat en de winnaar.

Verbreding
Perfecte beheersing van een talent is belangrijk. Voor een werkelijk excellentie prestatie is perfecte beheersing van één kunstje echter niet genoeg. Susan moest bij haar auditie duidelijk nog leren hoe je nou eigenlijk op een podium staat. “Niet wiebelen!” Ook haar kleding was nog niet bepaald die van een superster. Sterren kunnen voor dat soort zaken misschien nog een beroep doen op hun presentatiecoach of styliste. Studenten hebben die luxe niet. Daarom zijn onze honours programma’s ook gericht op verbreding.

Verbinding
De belangrijkste reden waarom Susan uiteindelijk een tweede plaats wist te behalen is volgens mij de regel dat de jury een kandidaat niet al na 10 seconden mag wegstemmen. Hoeveel talent je ook hebt, zonder die regel zou Susan door haar gebrek aan gevoel voor hoe je een jury benadert bij een ‘normale’ auditie niet eens de kans gekregen hebben om te gaan zingen. Je moet je brede professionaliteit ook over het voetlicht weten te brengen om je excellentie erkend te krijgen. Dat is één van de redenen waarom wij ervoor gekozen hebben onze honours studenten in verbinding met elkaar en met de maatschappij op te leiden.

Behalve honours programma’s biedt de Hanzehogeschool onder de noemer “Blink uit” overigens nog meer voor getalenteerde studenten.

Seats2Meet Groningen?

2010-02-19T05:58:00.000-08:00

Een paar weken gelden pikte ik een tweetje op van @jvdschenk (Jeroen v.d. Schenk) waarin hij vroeg welke tweeps het fijn zouden vinden als er een Seats2Meet in Amersfoort zou komen. Nou ben ik meer in Groningen te vinden dan in Amersfoort, dus ik reageerde dat ik meer interesse zou hebben in een Seats2Meet in Groningen. Die reactie werd opgepikt door een aantal tweeps die dat ook wel zien zitten. Vooral @BarberaVenema was erg enthousiast.

Via Jeroen kreeg ik heel snel informatie over hoe je een vestiging van Seats2Meet opzet. Wat er nodig is, is een ondernemer en een pand. Zelf ben ik niet die ondernemer. Mijn droom is mensen te inspireren om hun droom te realiseren en ze daarbij te ondersteunen. Niet om een modern kantoorconcept te runnen. Maar vanochtend heb ik het met Barbera besproken. Zij is wèl die ondernemer. Ook een geschikt pand in de buurt van CS Groningen, aan de goede kant t.o.v. het centrum en met eigen parkeergelegenheid, bleek voorhanden. Dus het lijkt er zomaar op dat er over niet al te lange tijd een Seats2Meet in Groningen is. Temeer omdat dit pand net dat ietsje meer heeft, zoals uitstraling. We kregen al direct allerlei ideeën over de inrichting. Om alvast een beetje beeld te krijgen: zoiets als het kantoor van Google in Zürich.

Maar waarom wil ik eigenlijke een Seats2Meet in Groningen? Nou, ik ben dol op inspirerende mensen. Zij inspireren mij door hun enthousiasme en wilde ideeën die vaak ook zomaar uitvoerbaar blijken te zijn. In mijn directe werkomgeving vind ik die inspiratie wel, maar niet zo heel erg veel. Het gaat tenslotte om de bekende 10% voorlopers en in een team van minder dan 20 mensen zijn dat er dus ongeveer twee. Bij Seats2Meet ga ik er tientallen vinden, wat weer heel goed zal zijn voor innovatieve ideeën bij het gebruik van ICT in het onderwijs.

Overigens moet er nog wel een aantal vragen beantwoord worden voordat Seats2Meet Groningen werkelijkheid wordt. Bijvoorbeeld hoe groot de markt hier in het Noorden eigenlijk is. Want een businessplan waarin staat “er zijn vast wel genoeg klanten” lijkt zo slordig. Wie helpt mij om daar een min of meer betrouwbaar beeld van te krijgen?

De kracht van een netwerk

2010-02-01T12:32:00.000-08:00

Ook op de Afrikaanse savanne weten ze hoe krachtig een goed newerk kan zijn. Kijk maar eens naar dit filmpje, dat mijn teamleider René van Scheltinga mij liet zien. Overigens, het is een feel-good filmpje, het loopt goed af. Of geef ik nu teveel weg? Veel kijkplezier.

Gelezen: “Dromen worden werkelijkheid” van G.L.A. Vrijdag

2009-12-21T11:42:00.000-08:00

Over het realiseren van dromen zijn veel boeken geschreven. De meeste zijn dik en er staan uitgebreide stappenplannen in beschreven. In zijn schrijversdebuut ‘Dromen worden werkelijkheid’ kiest Guido Vrijdag een andere aanpak. Op net iets meer dan 60 pagina’s beschrijft hij hoe je in slechts vier stappen de titel van zijn boek kunt bereiken. Het is een lekker leesbaar doe-boek geworden dat je in een dik uur uitleest, maar waar je ook maanden mee bezig kunt zijn.

De vier stappen die in dit boek beschreven worden om je droom – welke die dan ook is – te verwezenlijken zijn ‘Schoon schip maken’; ‘Je droom ontdekken’; ‘Je droom realiseren’ en ten slotte ‘Anderen helpen’. Daarmee lijkt het dat Guido er vanuit gaat dat het je droom is om anderen te helpen, maar dat is niet zo. Als je je droom verwezenlijkt hebt, je passie ontdekt hebt en die realiseert, zul je daarmee als vanzelf anderen inspireren hetzelfde te doen. “Inspireren doe je door iemand vanuit je kern en passie iets te vertellen […] je biedt dan zoveel energie dat het mensen raakt en zelfs in beweging zet” aldus de auteur.

Om zover te komen begin je met de ballast die je in de loop van je leven verzameld hebt overboord te gooien. Kinderen hebben die ballast nog niet en kunnen daarom vrijuit dromen. Die ballast veroorzaakt onecht gedrag, waardoor het zicht op je dromen vertroebelt. Als de last eenmaal van je is afgevallen, is de tijd aangebroken om je droom te gaan ontdekken.

Van welke bezigheden krijg je bovenmatige energie? Dat is je passie, je superkwaliteit. Slechts weinigen zijn zich bewust van die kwaliteit, want voor jezelf is die kwaliteit doodgewoon. Maar die superkwaliteit levert zó veel energie dat er een buitengewoon doel mee bereikt kan worden: je droom. Je droom stelt een specifiek doel in het vooruitzicht, je passie levert de energie om te starten en om je in beweging te houden.

Alles wat dan nog nodig is, is een plan om met de energie van je passie je droom te realiseren. In stap 3 beschrijft Vrijdag (opvallend genoeg komt zijn voornaam in het boek nergens voor) niet alleen hoe je zo’n plan maakt, maar ook hoe je tijdens het uitvoeren daarvan om kunt gaan met tegenslag en teugval in je oude gedrag. Verzetten heeft geen zin, het leidt eerder tot een negatief effect. Loslaten is het devies.
Als je dan je droom gerealiseerd hebt, ga je merken dat er dingen gaan veranderen. Je neemt verantwoordelijkheid en krijgt dingen voor elkaar. Je straalt en de wereld straalt terug. Je wordt een inspirator voor anderen.

Ik ben heel blij dat ik dit boek mocht lezen, het heeft mij geïnspireerd om door te gaan met het realiseren van mijn eigen droom – duizenden inspireren om van hun baan een loopbaan te maken. Die was door persoonlijke omstandigheden wat in zwaar weer terecht gekomen. Life is what happens to you while you're busy making other plans. Een beter bewijs dat het boek van Guido Vrijdag helpt om dromen werkelijkheid te maken is er voor mij niet.

Digital Story Telling

2009-10-28T07:42:00.000-07:00

Vandaag ben ik aanwezig bij TeachmeetNL-PO in Amsterdam. De primaire reden om af te reizen naar onze hoofdstad is het verzamelen van innovatieve ideeën voor mijn ICTO innovatieopdracht voor de Hanzehogeschool. Op een TeachMeet komen namelijk heel veel onderwijsprofessionals bij elkaar om hun ICTO innovaties te laten zien. Maar natuurlijk is een TeachMeet ook weer een kans om een aantal mensen uit mijn netwerk te ontmoeten.

Omdat ik vind dat netwerken bestaat uitkrijgen en geven ga ik op deze TeachMeet ook wat brengen. Ik laat zien hoe je met eenvoudige middelen een Digital Story kunt maken. In deze blogpost beschrijf ik die werkwijze.

Maar eerst de vraag waarom je eigenlijk een digitaal verhaal zou willen maken. Leren via verhalen is erg effectief. Vaak wordt kennis via een verhaal veel beter begrepen dan kennis uit een beschrijvende tekst. Want verhalen zijn de oudste vorm van kennisoverdracht. Vroeger was er niks anders en het enige echte universele wat alle mensen in de hele wereld hebben zijn verhalen.

Maar een verhaal blijft nòg beter hangen als je het voorziet van beeld en eventueel geluid. Daarom zijn verhalenboeken ook altijd gevuld met plaatjes. Tegenwoordig kun je dat ook digitaal maken, waardoor je een verhaal ok nog eens heel gemakkelijk kunt verspreiden.

Maar hoe maak je nou een digitaal verhaal? Daarvoor heb je maar een klein aantal ingrediënten nodig: een verhaal, een aantal plaatjes, eventueel aanvullende media zoals een paar filmpjes of wat geluidsfragmenten en… Windows Moviemaker (het MAC-equvalent mag natuurlijk ook).

Het verhaal kun je zelf schrijven, maar dat hoeft echt niet. Elk verhaal dat je graag wilt overbrengen voldoet. Als je een verhaal gevonden of gemaakt hebt, zoek je er een aantal plaatjes bij. En stuk of 10 voor een verhaal van 5 minuten is genoeg. Veel langer hoeft een verhaal overigens niet te zijn. Via Google afbeeldingen heb je ze snel bij elkaar. Aanvullende media zoals filmpjes zijn ook rijkelijk te vinden op internet. Je moet ze el even downloaden. YouTube-achtige filmpjes bv. met Flash Video Downoader.

Alle materialen bij elkaar? Start dan Moviemaker op en begin met het inspreken vna je verhaal. Zorg er daarbij voor dat het opnamevolume hoog genoeg is .Bij mijn eerste filmpje, onderaan deze blogpost is dat niet het geval. Al doende leert men. Zet vervolgens de plaatjes in de juiste volgorde op het storyboard en voeg eventueel overgangen tussen de plaatjes toe. Maak je nog niet druk om de aanvullende media.
Daarna speel je het filmpje af tot het moment in de tekst waarop je het tweede plaatje wilt tonen. Pauzeer en sleep de tijdsduur van het eerste plaatje tot het pauzemoment. Doe dit met alle plaatjes en sla je filmpje op.

Ten slotte ga je de aanvullende media toevoegen. Ook met Windows moviemaker. Open het zojuist opgeslagen filmpje en knip het op de plek waar je bv. een extra filmpje wilt invoegen in tweeën. Voeg het extra filmpje in op de plek van de knip en sla het geheel weer op. Klaar. Hieronder zie je een mogelijk eindresultaat.

Overigens kun je met Moviemaker ook fragmentjes knippen uit een gedownload filmpje en die gebruiken om in te voegen in je eigen filmpje.

Maatschappij 2.0

2009-10-03T04:14:00.000-07:00

Nog 11 jaar en dan is het 2020, een jaartal dat tot mijn verbeelding spreekt. Is de crisis dan helemaal voorbij en gaan we een nieuwe roaring 20’s beleven? Luisteren we dan naar elkaar en begrijpen we elkaar? Kunnen we dan eindelijk eens wat gaan doen?

Om te ontdekken hoe wij willen dat Nederland er in 2020 uitziet toert Maatschappij 2.0 in oktober 2009 door Nederland. Met een cameraploeg worden mensen op drukke locaties geïnterviewd. Als eerste is Groningen aan de beurt. Op 10-10-2009 worden daar 111 mensen geïnterviewd. Daarna volgen nog 10 Nederlandse plaatsen.

Het doel is een uitgebreid videodocument, een gedragen visie in 1111 filmpjes. Allemaal in de vorm van een 30 seconden durend clipje op de website van U-Can-Do. Meningen en gedachten die recht uit het hart komen dwingen respect af. Zo’n videodocument stelt mensen in staat zich te laten verrassen en inspireren door de wens of gedachte van onbekende Nederlanders. Luisteren naar andere meningen op deze speelse manier maakt dat mensen ook van elkaar gaan leren.

Een aantal van die clipjes staat al online. Ze vormen de basis om positief nieuwe oplossingen te creëren voor bestaande problemen: Maatschappij 2.0. Dit beeld vertaalt U-Can-Do in projecten om concrete resultaten te bereiken. Daardoor bouwen we aan onze nieuwe maatschappij.

U-Can-Do nodigt Nederlanders uit voor de camera van Maatschappij 2.0. De locatie van de camera wordt oa. via twitter bekend gemaakt. Check de hastag #viraalmaken.

Mijn programma voor Dé Onderwijsdagen

2009-09-30T04:41:00.000-07:00

Nog even en het is weer zo ver, Dé Onderwijsdagen op 10 en 11 november. Het programma is inmiddels bekend en uit het aanbod van lezingen en workshops heb ik onderstaande keuze gemaakt:

10 november 2009

08:30-10:00 Ontvangst op de informatiemarkt
10:00-10:15 Opening
10:15-11:00 Keynote

11:15-12:00 Meerwaarde web 2.0 -- Harry Vliet, Hogeschool Utrecht
Helaas is van deze sessie nog geen inhoudelijke informatie beschikbaar.

12:15-13:00 Virtuele omgeving: iets voor úw onderwijs? -- Wietse van Bruggen & Phil van Dulm, Kennisnet &
Virtuele omgevingen zoals Second Life en Active Worlds kregen de afgelopen jaren veel aandacht. Het SURFnet/Kennisnet innovatieprogramma deed onderzoek naar de onderwijsmogelijkheden van deze werelden. Acht inspirerende leersituaties werden uitgewerkt en verfilmd en voorgelegd aan docenten uit het primair-, voortgezet en MBO onderwijs. Zij konden aangeven of deze leersituaties passen bij hun eigen onderwijs. Deze sessie toont u verschillende voorbeelden van leersituaties en de resultaten van dit onderzoek. Er wordt vooral stilgestaan bij de vraag: is dit iets voor uw onderwijs?

13.00 - 14.00 Lunch

14:00-14:45 Aan de slag met elektronische boeken in het onderwijs -- Pierre Gorissen, Fontys
De ontwikkelingen rond elektronische boeken (eBooks) gaan heel snel. Het is daarom moeilijk om te weten waar je aan moet denken als je ermee aan de slag wilt. Deze sessie geeft een antwoord op die vragen. Aan bod komen de verschillende soorten eBook readers, bestandsformaten, de rol van uitgevers, auteursrecht, DRM en natuurlijk het zelf produceren van eBooks. In deel twee gaat u aan de slag met het produceren/converteren van een eBook aan de hand van eigen materiaal.

15:00-15:45 Gaming in het onderwijsprogramma. Prefab of maatwerk? -- Heinz-Gerd Roes, INHolland
In deze workshop worden de ervaringen gedeeld met de bouw en vooral de toepassing van een maatwerk game in het onderwijsprogramma. Als voorbeeldcasus dient het Poppodium managementgame voor Leisure Management. Deze competitieve game vormt de basis voor een onderwijsperiode van tien weken. En is een uitstekend voorbeeld van blended learning, dat gaming elementen, assessments en een elektronische leeromgeving (blackboard) combineert.

17:00-18:30 Borrel op de informatiemarkt
18:30-21:00 Diner
21:00 - ??? Feesten en netwerken

11 november 2009

09:45-10:00 Opening
10:00-10:45 Keynote

11:00-11:45 Samen slim leren.. En een biertje drinken -- Fons van den Berg, Helikon
De TeachMeetNL blijkt een zeer populaire en inspirerende manier te zijn om met en van collega's te leren in een informele omgeving. Omdat we van de borrel de conferentie maken, plezier en leren combineren, prikkelende werkvormen gebruiken én veel ruimte laten om informeel te netwerken, ga je na een TeachMeetNL geïnspireerd door het succes van anderen weer naar huis. Deze workshop laat dat aan den lijve ondervinden. Meer info op www.teachmeet.nl

12:00-12:45 Videoconferencing in het onderwijs -- Sir Bakx, UT & Ronald Vlaanderen IKCMN
Helaas is van deze sessie nog geen inhoudelijke informatie beschikbaar.

12:45-14:00 Lunch

14:00-14:45 Augmented reality -- Edward Severin, Kennisnet
Helaas is van deze sessie nog geen inhoudelijke informatie beschikbaar.

14:55-15:40 Hoe ICT anders kan communiceren met het brein -- Harry Gankema, KPC
Het onderwijs heeft vele honderden jaren ervaring met het overdragen van kennis uit boeken. En vele generaties van kinderen hebben ervaring met het vertalen van die kennis naar hun persoonlijke (neurale) cognities. ICT wordt in het onderwijs nog teveel ingezet om deze boekenkennis op een aantrekkelijke, moderne en interactieve wijze over te brengen. Dat is jammer, want juist ICT heeft de mogelijkheid om veel directer het brein binnen te dringen, maar dan moet wel de kennisdefinitie van het boek worden losgelaten. Hoe doe je dat?

15:40-16:00 Pauze op de informatiemarkt
16:00-16:45 Keynote
16:45-18:00 Borrel op de informatiemarkt

Google sidewiki: laat ik het eens proberen

2009-09-27T07:20:00.001-07:00

Zojuist vond ik Google Sidewiki en heb het meteen geïnstalleerd. Het lijkt me een heel handige tool om te laten weten wat je van een site vindt en/of om aanvullende info te delen.
Oh, en je kunt je reacties op een site ook direct op je blog plaatsen. Heel gemakkelijk. Weer een fijne Web2.0 tool er bij denk ik

verwijst naar: Google Sidewiki (bekijken via Google Sidewiki)

The Deeper Secret

2009-08-07T04:20:00.000-07:00

Eigenwaarde en zelfovertuiging zijn wat mij betreft de kernwoorden waarmee Annemarie Postma in haar boek “The Deeper Secret” beschrijft waarom “The Secret” ("je kunt alles bereiken wat je wilt bereiken door het zetten van een intentie en visualisatie") niet voor iedereen werkt. Zonder overtuigd te zijn dat je ook waard bent wat je wilt, kun je visualiseren zoveel als je wilt, je zult het niet bereiken.

Waarom niet? Volgens Annemarie omdat het universum je niet geeft wat je wilt, maar wat je nodig hebt om verder te komen. “Het universum is geen Tell Sell voor geluk”.
Dat er een hogere macht is die je dingen geeft of waarmee je “in sync” kunt zijn – of je dat nu het universum, God, karma of het Al noemt maakt niet uit – wil er bij mij niet zo in. Dat zal wel door mijn technisch-wetenschappelijke achtergrond komen. Maar ik ben er wel van overtuigd dat je door zelfovertuiging en een gezond gevoel voor eigenwaarde veel makkelijker bereikt wat je wilt.

Voor mij is de waarde van The Deeper Secret dan ook vooral dat Annemarie niet alleen beschrijft waarom dat zo is, maar ook tal van oefeningen geeft om je te helpen bij het verkrijgen van meer gevoel voor eigenwaarde en zelfovertuiging.
Overigens is zij niet de enige die daarover schrijft. De afgelopen tijd heb ik ten minste twee andere boeken gelezen die ook daarover gaan. Ik vond opvallende overeenkomsten tussen “Het Waarom-ben-je-hier Café” van John Strelecky en “Your Best Year Yet” van Jinny Ditzler. Trouwens, nu ik er over nadenk komen de uitgangspunten van NLP ook in grote mate overeen met wat Annemarie Post schrijft.

Als coach (ja, o.a. door deze boeken heb ik besloten om nu echt werk te gaan maken van coaching, maar daarover later meer) ga ik er vanuit dat drie overeenkomsten genoeg zijn om een patroon aan te geven. Hier zijn er al vier. Er zit dus een patroon in en misschien is wat Annemarie schrijft wel tot in elk woord waar. Maar ook als dat niet zo is, het boek is het lezen waard. Een samenvatting zou deze blogpost te lang maken, daarom beperk ik me tot dat stukje dat mij het meeste aansprak:

“Je zult steeds weer het leven creëren dat precies jouw idee weergeeft over wat je waard bent. Een gezond gevoel voor eigenwaarde zorgt ervoor dat je [..] weloverwogen gebruik kunt maken van je eigen scheppingskracht om het leven te creëren dat je waard bent”.

Meer weten? Kijk dan ook even hier.

HG goes Google

2009-06-24T23:27:00.000-07:00

Het cursusjaar 2008-2009 is bijna ten einde en dus vond mijn teamleider het tijd om de taken voor 2009-2010 te gaan bepalen (de speerpunten waren al eerder bepaald). Gelukkig wilde ik ook graag weten waar ik na de vakantie aan toe was, dus dat kwam mooi uit. Dit keer wist mijn baas mij behoorlijk en heel aangenaam te verrassen.

Een deel van mijn taken was al snel duidelijk: een bijdrage aan de ontwikkeling en implementatie van ons nieuwe SIS, ICTO-adviseur voor één School en projectleider voor de organisatorische implementatie van de teamsites van SharePoint. Allemaal leuke en uitdagende taken, maar de echte verrassingen kwamen daarna.

We willen bij ICTO gaan werken met student-assisstenten, en dat mag ik gaan coördineren. Ik ben dus al een paar dagen flink aan het nadenken over wat we die studenten dan precies willen laten doen. Aan de muur hangt een grote mindmap, die steeds voller raakt. Het varieert van hulp bij invoeren van toetsvragen in de toetsbank van QMP, via het maken en editten van filmpjes voor docenten tot het structureren van BlackBoard sites. Na de vakantie wordt het nog een flinke klus om daaruit een niet te lange taakomschrijving te maken. Maar schrijven is schrappen volgens Herman Finkers en omdat ik ook in Twente heb gewerkt zal dat dus wel lukken.

Twee of drie dagen geleden kwam er als klap op de vuurpijl een nòg grotere verrassing uit de toverdoos van de teamleider. Eén van de speerpunten van het team ICTO van de Hanzehogeschool is onderzoek en innovatie. Dat is nog best een lastig speerpunt, want hoe doe je dat efficiënt? We willen niet gaan versnipperen, dan komt er van echte innovatie niets terecht. Verder is voor innovatie een flinke dosis creativiteit nodig en dus geen heel nauw omschreven opdracht. Mijn baas heeft daarom de innovatietaak belegd bij twee medewerkers. Mijn collega Femke Nijhuis en… tromgeroffel… jawel, IK mogen ieder gedurende het hele jaar één dag per week vrij besteden aan innovatie. Kortom, “HG goes Google”.

Nou hoop ik niet dat mijn baas denkt dat ik in die tijd met net zulke innovatieve producten op de proppen kom als de Google medewerkers. Hoewel… met een beetje hulp van mijn lezers moet ik toch tot een heel innovatief idee kunnen komen. Wat is dé ICTO-inovatie waar het hbo het meeste behoefte aan heeft? We hebben een hele zomervakantie om daar over na te denken, dus laat me niet in de steek!

Allemaal een heel fijne vakantie en tot eind augustus of begin september.

Tweemaal gratis maar niet voor niets

2009-06-24T13:34:00.000-07:00

Grip op SharePoint Projecten, gevolgd door de Nationale IK-dag zijn de twee bijeenkomsten waar ik vandaag heen ging. De overeenkomst was o.a. dat beide gratis, maar niet voor niets, waren. Grip op SharePoint Projecten werd aangeboden door CIBIT/DNV, de Nationale IK-dag werd bekostigd door een aantal sponsors die Het Nieuwe Werken (HNW) een warm hart toedragen. Ook waren er bij beide een groot aantal inspirerende, maar wel heel verschillende, mensen.

Hoewel SharePoint natuurlijk een belangrijk instrument kan zijn om HNW te ondersteunen, waren de implementatie-adviezen van CIBIT, maar ook van de deelnemers aan de workshops daar, nogal traditioneel. De verwachtingen van een SharePoint omgeving zijn vaak hooggespannen. “Eindelijk alles op één plek”, “Alleen informatie die er toe doet” of “Alles voorhanden om samen te werken”. In de praktijk zijn de resultaten vaak veel minder mooi. Zo raakt informatie maar al te makkelijk versnipperd in libraries, teamsites en mySites. Ook kiezen mensen vaak toch voor de traditionele samenwerkings”omgeving” van netwerkdrives en e-mail.

Een organisatorische implementatie van SharePoint is een veranderingsproject, en niet zo’n kleintje ook. De adviezen van CIBIT sluiten daarbij aan: stel realistische doelen, bepaal de gebruikersbehoeften en schets de nieuwe wijze van werken. Bouw vervolgens sites die daarbij aansluiten. Daarbij adviseert CIBIT te werken met personas en scenario’s. Beschrijf verhalend de typerende medewerkers die iets van SharePoint gaan merken en wat zij er dan van merken. Door die nieuwe manier van werken kloppend te beschrijven, waarbij de medewerkers zelf aangeven of het verhaal klopt, wordt het veel duidelijker hoe een site er dan uit moet zien. En zo’n site nodigt daarna ook echt uit om op de nieuwe manier te gaan werken.

Aan de hand van zeven tegeltjes met Oudhollandse spreuken werd dit verder uitgediept. De mooiste daarvan was “Wees gewaarschuwd jonge held, mooie meisjes kosten geld”.

De Nationale IK-dag kan ik hier vrij kort beschrijven. De opzet was een beetje Teachmeet-achtig, maar dan met sprekers die door de organisatie waren uitgenodigd. De sfeer was lekker ongedwongen en er was ruim gelegenheid om elkaar ook buiten de verhalen om te leren kenen en te inspireren. Over de inhoud is uitgebreid getwitterd, dus zoek daarvoor even met Twitter Search naar #IKdag, of klik op deze link.

De verhalen waren allemaal interessant, maar voor mensen die HNW al omarmd hebben niet allemaal even nieuw. Sommige testjes met het publiek toonden aan dat er maar heel weinig Oude Werkers aanwezig waren en dat hadden de sprekers kennelijk niet verwacht. Tja, dat heb je natuurlijk bij een conferentie over HNW.
Er komt vrijwel zeker een tweede uitvoering en die wordt vast nóg leuker. Dus houd LinkedIn, Twitter en/of Mindz goed in de gaten. Ondertussen kun je op Mindz de deelnemers aan de eerste Nationale IK-dag vinden. Allemaal Nieuwe Werkers!

Oud-studenten van de HG gezocht

2009-06-18T00:15:00.000-07:00

De HG is deze week gestart met een gloednieuwe internetcampagne om in contact te komen met alumni die we uit het oog zijn verloren.

Ben je zelf alumnus van de Hanze? Ga dan naar de website www.watdoejijnu.nl, maak je eigen carrièrefilmpje, en stuur je filmpje door naar je oud-klasgenoten van de Hanze. Hiermee ondersteun je niet alleen onze campagne, je maakt ook nog eens kans op een reisje naar Barcelona of een van de andere prijzen. Het kost je hooguit 5 minuten.

Ken je alumni? Heb je nog contact met oud-studenten van de HG? Breng hen dan op de hoogte van de campagne door hen de link www.watdoejijnu.nl te sturen.

Meer over de campagne. Op de website www.watdoejijnu.nl kunnen oud-studenten van de HG hun eigen carrièrefilmpje maken. Hiermee kunnen ze aan elkaar laten zien wat ze tegenwoordig doen. Voor de HG levert dit veel belangrijke informatie op, zoals de emailadressen van de alumni, die nu vaak verouderd zijn. De meest bekeken filmpjes vallen in de prijzen.

Alles tegelijk

2009-05-19T12:08:00.000-07:00

Er zijn van die dagen dat er ineens allerlei leuke dingen tegelijk gebeuren. Vandaag was zo’n dag.

Na een lange voorbereiding stapte ik vanochtend in een touringcar waar het management van het Alfa-college op me zat te wachten voor een presentatie over kennisnetwerken. De aanleiding daarvoor was een tweet van Jan van Riesen (@JRIprv) van een aantal maanden gelden waarin hij een opmerking maakte over intern kennis delen. Het Alfa-college is bezig om een nieuwe SharePoint-omgeving in de lucht te brengen. Die portal, AcTIE2.0, maakt het online delen van kennis veel eenvoudiger. Maar dan moet het management natuurlijk wel een goed beeld hebben van wat kennisnetwerken kan betekenen voor een organisatie.
Mijn presentatie, die je hier vindt, werd erg goed ontvangen en ik heb nu dus een verhaal dat ik ook op andere plaatsen kan gebruiken. Het verhaal was ook via twitter te volgen. De twitter fountain hieronder geeft een aardige indruk van de reacties.

Toen ik na de presentatie mijn mail las, zag ik dat ik uitgenodigd ben door een collega om “mee te denken over hoe we HG breed een soort community (portal) voor didactische en andere tips, trucs etc kunnen opzetten”. De aanleiding daarvoor is mijn collectie websites met didactische tips en trucs die ik op Delicious verzamel voor docenten van het Instituut voor Facility Management. Kennelijk beginnen ook mijn directe collega’s de meerwaarde van kennisnetwerken te zien.

Vervolgens werd ik gebeld door Jan Kruize, een LinkedIn contact uit de groep Netwerk Noord. We gaan voor de leden van die groep een leuk netwerkfeestje bouwen met een inhoudelijke twist: mijn verhaal over kennisnetwerken.

Ten slotte heb ik zo’n drie kwartier aan de telefoon gehangen met Hetty Dalsheim, ook van Netwerk Noord, die mij heel veel gratis advies gaf over mijn plannen voor online (loopbaan)coaching. Dat ligt al een aantal maanden stil omdat ik het gevoel had eerst meer aan mijn netwerk te moeten werken. Dat heb ik gedaan, en Hetty gaf me net het juiste zetje om hier weer mee verder te gaan. Binnenkort dus meer daarover, op Online (loopbaan)coach.

Zelf een ringtone maken

2009-05-17T11:46:00.000-07:00

Daarnet heb ik voor de eerste keer zelf een ringtone gemaakt, van het winnende Songfestivalliedje Fairytale. En dat is eigenlijk best eenvoudig. Hieronder het stappenplan:

Download hier Flash Video Downloader (FVD). Daarmee kun je YouTube filmpjes downloaden in zo ongeveer elk formaat dat je wilt.

Zoek op YouTube het gewenste nummer en download het met FVD als MP3.

Download hier Audacity, een vrije, open source software om geluid op te nemen en te bewerken. Ik heb gekozen voor beta-versie 1.3.7.

Selecteer met de cursos in Audacity het stukje dat je wilt gebruiken als ringtone, door de cursor te slepen vanaf de gewenste start tot het gewenset einde. Een lengte van ca. 30 seconden is mooi.

Kies Bewerken > Uitknippen en daarna Bestand > Exporteren > OK en sla het stukje op als MP3.

En klaar is je ringtone, alleen nog uploaden naar je telefoon. Veel plezier

Tweet je notes naar Evernote

2009-05-07T14:16:00.000-07:00

Evernote heeft een geweldige nieuwe functie geïntroduceerd. Je kunt nu via twitter notities naar Evernote posten. Zie hier. Ik heb het vanavond getest en het werkt perfect. Zo'n 5 à 10 minuten nadat je het tweetje verstuurd staat de tekst in Evernote. Dus nu kunnen we nog slimmer gebruik maken van Evernote. Wie heeft de slimste toepassing voor deze nieuwe functionaliteit?

Wederdiensten 2.0

2009-04-18T09:23:00.000-07:00

“Tijd voor de tuin” twitterde ik vanmiddag vrolijk. Maar eigenlijk heb ik gewoon een bloedhekel aan tuinieren. Toch levert zo’n middagje onkruid vangen en ploeteren in de zon nog wel eens wat op. In dit geval een misschien wel briljant idee.

Er zijn veel mensen die best van tuinieren houden, en ik vind het weer leuk om andere dingen te doen waar ik door die tuin niet aan toekom. Zou er een dienst zijn waarmee karweitjes en diensten geruild kunnen worden? Dan kun je meer tijd besteden aan de dingen die je echt leuk vindt en de klusjes die je minder vindt worden gedaan door iemand die dat nou net leuk vindt.

Een korte zoektocht op internet leverde niet het gewenste resultaat. Op ruilen.nl worden wel diensten gevraagd en aangeboden, maar dan één op één. En de kans dat je op die manier een tuinman vindt die net nu behoefte heeft aan bv. aankoopbegeleding bij een laptop is niet heel groot. Laat staan een klussenier waarvoor ik een IKEA kast in elkaar mag zetten (ja, dat vind ik nou net weer wel leuk).

Het Local Exchange Trading System (LETS) komt meer in de richting, maar de LETS kring Groningen heeft dan weer nogal een geitenwollensokkengeurtje en een gesloten karakter. Je moet lid worden en contributie betalen.

Maar misschien heb ik niet goed gezocht en weten mijn blog- en twittervriendjes meer dan ik. Daarom graag jullie reactie op de volgende vragen:

Is het er of is het er niet?
Is het een briljant idee, of zie je er niets in?
Wie zou mij kunnen helpen om zo’n wederdiensten dienst op internet op te zetten. En dan goed. D.w.z. open en 2.0

IPON 2009 - opening Keynote

2009-04-14T03:44:00.000-07:00

"Hoe leren en onderwijzen effectiever en efficiënter met behulp van ICT kunnen verlopen" was de titel van de opening keynote van IPON 2009 die werd verzorgd door Paul Vermeulen.

“De staat van het onderwijs is slecht, basisvaardigheden zoals taal en rekenen ontbreken en de uitval is hoog. Van de vmbo leerlingen hoort 60% daar niet thuis” zo opende Paul Vermeulen zijn lezing. En dat terwijl bewezen is dat ICT het onderwijs aantrekkelijker maakt en de leerprestaties verbetert. Waarom wordt ICT dan door docenten niet opgeëist als vanzelfsprekend bedrijfsmiddel?

Volgens Vermeulen is één deel van het antwoord dat de resultaten van het hierboven aangehaalde onderzoek nog onvoldoende bekend zijn. Onze minister van onderwijs denkt nog dat “taal- en rekenprestaties zouden kunnen worden bevorderd met ICT”. Onze bestuurders weten dus niet wat al bewezen is op dit vlak.

Een ander deel van het antwoord is dat ICT implementaties niet vanzelfsprekend goed gaan. Als het subsidiegeld opraakt, loopt een implementatie vaak vast. Ga daarom niet te snel, maar zorg ervoor dat je ook nadat het subsidiegeld op is verder kunt gaan en goed getimed alle implementatiefasen kunt doorlopen. Waarom zou je bijvoorbeeld zelf een nieuwe rekenmethode willen ontwerpen en implementeren? Alleen omdat daar geld voor beschikbaar is? Of hoe haalbaar is het eigenlijk om elk kind een laptop te geven als de subsidie stopt?

Om vanuit de inspiratiefase veder te komen en een implementatie niet te laten mislukken is het nodig om de nieuwe ontwikkeling te faciliteren en erop te sturen dat de techniek ook daadwerkelijk breed gebruikt gaat worden. Dat is dus een taak voor het management. Daarbij hoort ook stimuleren van onderzoek, het delen van nieuwe kennis delen en de zaken verder verbeteren.
Omdat niet alles (tegelijkertijd) voldoende gefaciliteerd kan worden is het aan te raden om na de inspiratiefase een duidelijke knip te maken. Wat gaan we nou echt implementeren? Doe dat dan ook, en eis van je docenten dat ze die zaken waarvoor gekozen is ook echt gaan gebruiken.

Daarbij kan het helpen om een driedeling te maken:

II:

III:

Bepaal vervolgens voor je eigen organisatie per ICT tool welke functionaliteiten in fase I, II of II zitten.

Maar implementaties kunnen ook mislukken door de onderwijssetting. Een ICT implementatie is vaak gebaseerd op het automatiseren van een oude onderwijssetting (één docent, een bord, en groep en boeken). Maar op oude wijn in nieuwe zakken zit eigenlijk niemand te wachten. Als je ervoor kunt zorgen dat leerlingen of studenten zelf verantwoordelijk worden voor hun eigen kennisbouwwerk, heeft een ICT implementatie veel meer kans van slagen. Daarbij hebben ze natuurlijk wel hulp nodig. Dat vraagt om een nieuwe manier van onderwijs ontwerpen, die veel lijkt op de ontwerpsystematiek van Jeroen van Merriënboer (4C/ID). Bij de Hanzehogeschool Groningen is overigens veel ervaring opgedaan met het gebruik van die ontwerpsystematiek.

Ten slotte is de technische faciliteiten. Daarover was Vermeulen vrij kort: “als een school het écht wil, waarom is het er dan nog niet? Echt moeilijk is het technische verhaal niet.”

IPON2009 – Creducatief

2009-04-12T05:54:00.000-07:00

Over IPON’09 en TeachMeetNL@IPON09 is de afgelopen dagen al veel geblogd. Wat is daar dan nog aan toe te voegen? Nou, in ieder geval een blogpost over de presentatie van Creducatief. Want daarover kon ik nog niets online vinden.

Presentatie? Eigenlijk was het meer een infotainmentshow, of misschien zelf edutainment. Het thema van IPON’09 was Creativiteit. Voor mezelf had ik, vooral vanwege TeachMeet, er het subthema Share aan toegevoegd. De show van Creducatief verbond deze twee thema’s op een sublieme en theatrale manier.

Aacteur/ingenieur Eugene Bos, verhalenverteller/communicatie- kundige Anne-Kee Deelen en muzikant/veranderkundige Erwin Wiertz maakten in een cabareteske show duidelijk wat creativiteit nou eigenlijk is, maar ook wat dat dan met ICT en onderwijs te maken heeft.

Creativiteit komt voort uit de linker hersenhelft. De meeste mensen gebruiken echter vooral hun rechterhersenhelft, waarmee analyse en patroonherkenning plaatsvindt. Vooral patroonherkenning is daarbij letterlijk van levensbelang. Patroonherkenning is nodig om direct te kunnen oordelen, 98% van de hersenactiviteit is daarom gericht op patroonherkenning.

Creativiteit is juist gericht op het doorbreken van patronen en het uitstellen van een oordeel. Daarvoor hebben we dus nog 2% van onze hersenen over. Om creatief te zijn moeten de linker en de rechter hersenhelft een strijd aangaan. Om te ervaren hoe lastig die strijd is deden we tijdens de voorstelling van Creducatief de volgende oefening:

Kies een partner (de dichtstbijzijnde collega voldoet) en tel samen afwisselend tot drie: A zegt één, B zegt twee en A zegt drie, enz. Doe dit een paar keer en vervang dan “één” door een klap in je handen. Dat is een stuk moeilijker. Nog moeilijker wordt het als je vervolgens “twee” vervangt door een tik met de voet. Maar als je ten slotte “drie” vervangt door een krabbeltje op je hoofd wordt het ineens weer vrij gemakkelijk.

Tellen wordt aangestuurd door de rechter hersenhelft, bewegingen vooral door de linker. Tijdens deze oefening gingen de linker en de rechterhersenhelft dus een strijd aan, die uiteindelijk gewonnen werd door de linkerkant. Daardoor ben je meteen ook in een situatie gekomen waarin je je creativiteit makkelijker kunt gebruiken. Dat is ook te controleren met deze draaiende dame. Draait ze linksom, dus tegen de wijzers van de klok in, of rechtsom? Als je haar naar rechts ziet draaien is vooral je rechter hersenhelft actief, en andersom.

Op deze manier is het eenvoudig te testen of je in een creatieve hersenflow bent. Niet? Dan even tellen, klappen, tikken en krabben met de dichtstbijzijnde collega. Vooral ’s ochtends direct na het opstaan en ’s avonds voor het naar bed gaan kom je makkelijk in een creatieve flow.

OK, creativiteit is dus te stimuleren en je kunt testen of je in een creatieve flow zit. Maar wat heb je daar nou aan bij ICT en onderwijs? Het sprookje dat Anne Kee ons in drie etappes vertelde maakte dat duidelijk. Het ging over een schooljuffrouw die een digibord in de klas kreeg en er niet goed raad mee wist. Ik zal het sprookje hier niet opschrijven, dat laat ik graag over aan Anne Kee, maar wel de moraal:

Computers in de klas zijn nieuw. Veel docenten hebben er meteen een oordeel over. Daarvoor gebruiken ze hun rechter hersenhelft. Probeer dat oordeel eens uit te stellen, gebruik je creativiteit en je linker hersenhelft om tot nieuwe manieren van lesgeven te komen.

Maar er is meer: als je je ervoor open stelt merk je dat er veel hulp is. Online vind je veel creatieve oplossingen en antwoorden. De schooljuffrouw leerde wiki’s en fora kennen, waar kennis en voorbeelden gedeeld worden. Ze vond blogs van edubloggers, die hun vondsten en verhalen online zetten en edutweeps die via twitter heel snel bereikbaar zijn. Allemaal staan ze klaar om te helpen, en dat sluit weer mooi aan bij mijn blogpost over bloggen in het onderwijs die ik laatst schreef voor about(:)blank. De juf leerde ook nog eens slimmer werken en voelde zich jaren jonger.

Toekomst van e-learning

2009-04-07T01:32:00.000-07:00

Hieronder de visie op toekomstig onderwijs uit eind 19e eeuw. Rechts kennis verzamelen en links kennis verspreiden door de kennis in de hoofden van de studenten te stoppen via elektriciteit (wat in die tijd een heel nieuw fenomeen was). Achteraan zie je dat het het jaar 2000 is.

In de aanloop naar IPON2009 en TeachMeetIPON vond ik dit wel een aardig beeld.

Bron: Presentation The role of simulation games in creating and transferring knowledge – a view from the practice, Ivo Wenzler en Gideon Shimshon

about(:)blank

2009-04-05T04:04:00.001-07:00

Even geleden schreef ik een blogpost voor about(:)blank waarvan de feed niet in mijn reader opdook. Misschien hebben anderen het ook gemist. Daarom via mijn eigen edublog hier de link naar Bloggen in het onderwijs op about(:)blank.

Stijve harkjes

2009-04-02T11:32:00.000-07:00

Deze week schreef ik in een projectplan dat bepaalde taken in de lijn belegd zullen worden, terwijl ik bedoelde dat ze in de staf belegd zullen worden. Een vergissing die tot wat onduidelijkheid leidde bij mijn nieuwe teamleider. Ik vind het ook een opmerkelijke vergissing, want ik weet echt wel het verschil tussen de lijn en de staf.

Waarom vergiste ik me dan toch? Ik denk dat ik onbewust het organisatieonderdeel en de organisatie daarvan door elkaar haalde. De staf is ten slotte op dezelfde manier georganiseerd als de lijn: een directeur of dean, daaronder een aantal teamleiders en dan de teamleden. Het bekende organigram, ook wel “harkje” genoemd.

Eigenlijk is dat best vreemd. De taken van een stafdienst zijn heel anders dan de taken van een School (een onderdeel van de lijn). Ook de bij die taken passende werkwijze is anders. Waarom zou je dat dan op dezelfde manier organiseren? Verder kijkend zie je dan dat bijvoorbeeld ook projecten en programma’s op dezelfde manier georganiseerd zijn. Maar de taken en de werkwijze van een project- of programmateam zijn weer totaal naders dan die van een stafdienst of een School met onderwijsteams. En ook op de verschillende niveaus in de lijn kom je steeds weer die harkjes tegen.

Het lijkt er wel op of één organisatievorm die ooit ergens succesvol was – het harkje - gewoon uitgeknipt is en vervolgens overal opgeplakt wordt. Onafhankelijk van de taak en de werkwijze van zo’n organisatieonderdeel. Hoe zou dat nou komen? Zijn er misschien geen andere organisatievormen dan het harkje?

Nou, die zijn er wel. Bij de Hanzehogeschool doen we sinds kort zaken met een softwarebedrijf waar ze bij de ontwikkeling gekozen hebben voor Scrum als organisatievorm voor hun projecten. Er wordt gewerkt in multidisciplinaire teams die in korte sprints werkende software opleveren. Samenwerking, communicatie en teamspirit zijn daarbij sleutelwoorden. Dat is dus een heel flexibele organisatievorm.

Of kijk eens naar de organisatie van een sportteam. Gedurende de wedstrijd verandert de organisatie vaak razendsnel: tijdens de verdediging zijn de taken, en dus de organisatie, anders dan tijdens de aanval. Een Amerikaans basketbalteam heeft zelfs verschillende coaches tijdens de verdediging en de aanval, zo hoorde ik vandaag. Geen harkjes en ontzettend flexibel.

Zo’n snelle wijziging is bij de ons zo bekende harkjesorganisaties totaal ondenkbaar. Daar zijn lange, moeizame en energie vretende organisatieveranderingstrajecten voor nodig. Terwijl er juist steeds meer flexibiliteit van de organisatie gevraagd wordt. Dat lukt gewoon niet met onze harkjes. Kortom, tijd om na te denken over andere organisatievormen. Vormen die beter passen bij de taken en de werkwijze van het betreffende organisatieonderdeel. Maar ook vormen die flexibeler zijn dan onze stijve harkjes. Voorbeelden zijn er genoeg.

Big Five for Life

2009-03-29T11:18:00.000-07:00

Stel je eens voor dat er aan het eind van je leven een museum voor je wordt opgericht. Een museum waarin alles wat je in je leven gedaan hebt te zien is. Een museum vol zalen, één zaal voor elke dag van je leven. Zal dat dan een interessant museum zijn, dat veel publiek trekt? Of zal het een saai museum worden, waarin in elke zaal ongeveer hetzelfde te zien is?

Afgelopen vrijdag was ik bij een lezing van John P. Strelecky. Best-Selling Author en Inspirational Speaker. En inspirerend was John Strelecky zeker. Een hele ochtend nam hij ons mee op een ontdekkingstocht naar de Big Five for Life.

De Big Five zijn bekend van de Afrikaanse safari’s. Het zijn de olifant, de neushoorn, de waterbuffel, het luipaard en de leeuw. Het succes van een safari wordt vaak afgemeten aan het aantal van deze Big Five dat je gezien hebt. Zie je er maar één, dan is de safari niet erg succesvol geweest. Zie je er drie dan ben je aardig bezig geweest en zie je ze alle vijf, dan was het een compleet succes.

Op een vergelijkbare manier kun je voor jezelf de Big Five for Life kiezen. Vijf dingen die je in je leven gezien wilt hebben, gedaan wilt hebben of wilt nastreven. Ieder kiest zijn eigen doelen, want iedereen bepaalt natuurlijk voor zichzelf wanneer zijn leven succesvol is. Door bewust aan deze vijf doelen te werken geef je je leven richting en weet je zeker dat je aan het eind niet hoeft te verzuchten “had ik maar…”. Het museum van je leven zal straks gevuld zijn met interessante gebeurtenissen.

Overigens valt het niet mee om zomaar vijf doelen in je leven te kiezen. Dat hebben de aanwezigen vrijdag bijna allemaal ervaren. We kregen evenveel tijd om onze vijf doelen op te schrijven als John nodig had om de zijne op te schrijven. En omdat wij er nog niet echt over nagedacht hadden, lukt dat natuurlijk niet zomaar. Gelukkig reikte John ons een techniek aan om er achter te komen wat je echt belangrijk vindt.

Wat zijn je drie meest favoriete films? Schrijf de titels op en zet daarachter kort waarom ze je favorieten zijn. Doe je ogen dicht, denk aan de films en registreer wat er voor beelden, kleuren, geuren, enz. bij je opkomen. Bespreek dit met iemand in je omgeving en vraag hem of haar daarbij te letten op patronen. Welke woorden gebruik je vaak? Die hebben te maken met wat je echt belangrijk vindt. En als je er dan vijf hebt, bedenk dan waarom dit je vijf doelen zijn. Waarom wil je bijvoorbeeld veel geld hebben? Wat wil je er mee doen? Kun je dat ook op een andere manier bereiken?

Maar de mooiste eye-opener was voor mij het stukje waarin John vervolgens uitlegt wat er nodig is om die doelen te bereiken. “Vraag je niet af hoe je ze kunt bereiken”. Hoe impliceert namelijk een leerproces en een leercurve. Leren kost energie en ooit zal je energie op zijn. Dan ben je dus wel gedwongen om het – ten minste tijdelijk – op te geven. John noemde dat de “mad how disease”

Veel handige is om te bedenken wie je kan helpen bij het bereiken van je Big Five for Life. Het is niet alleen een geweldige manier om met iemand in contact te komen (“Hello, I’m working on my Big Five for Life and I’m wondering if you could help me with that”) maar echt iedereen is bereid om je te helpen of om je in contact te brengen met iemand anders die je kan helpen. Het is dus een geweldige netwerktool.

Dus ga ik, op advies van John, iedereen die ik ken vragen mij te helpen bij het bereiken van mijn Big Five for Life. Hier kun je ze vinden. Als jij of iemand die je kent mij kan helpen één of meer van deze doelen te bereiken, neem dan a.u.b. contact met me op.

Bloom 2.0

2009-03-16T00:48:00.000-07:00

In mijn vorige blogpost schreef ik hoe ik de taxonomie van Bloom gebruikt heb om het niveau van een toets te analyseren.
Via twitter verwees Sia Vogel daarna naar Classroom 2.0, waar met onderstaand plaatje de taxonomie heel inzichtelijk gelinkt wordt aan allerlei Web 2.0 tools. Ik denk dat ik dit plaatje vaak zal gaan gebruiken als het gaat over Onderwijs 2.0.

Laat Bloom bloeien

2009-03-10T09:07:00.000-07:00

Als onderwijskundig adviseur en lid van de toetscommissie van het Instituut voor Facility Management van de Hanzehogeschool Groningen werd ik door een docente gevraagd mijn mening te geven over het niveau van een eerstejaars tentamen. Ze wilde vooral weten of ze op het juiste moeilijkheidsniveau had ingestoken. “Het zijn eerstejaars studenten, ik wil vooral weten of ze de stof kennen en misschien of ze ook wat inzicht hebben”.

Een onderwijskundige - of je dat nou bent door opleiding of door ervaring - denkt bij zo’n vraag natuurlijk meteen de taxonomie van Bloom. Dit systeem geeft een indeling van cognitieve vaardigheden in hiërarchische niveaus, van simpel (kennen) naar complex (evalueren). Bloom ontwikkelde de taxonomie als hulpmiddel voor het ontwerpen van effectieve leeromgevingen (zie oa. hier). Maar die taxonomie is blijkbaar niet erg bekend bij docenten.

Bloom onderscheidt zes niveaus van cognitieve vaardigheden: Kennis, Inzicht, Toepassing, Analyse, Synthese en Evaluatie. Maar hoe kun je nu makkelijk testen op welk van deze niveaus een student zich bevindt? Hoe maak je een toets die precies insteekt op het niveau dat je wilt toetsen? Daarvoor heb ik deze pagina op www.leren.nl gevonden. Voor elk van de niveaus wordt een aantal activiteiten genoemd die je een student kunt vragen te tonen. Voor Kennis, bijvoorbeeld, kun je vragen naar opsommingen of definities. Als je wilt weten of een student kan Syntehtiseren, kun je ze beter vragen om een ontwerp te maken of gegevens te extrapoleren en zo voorspellingen te doen.

Met behulp van de activiteiten die op leren.nl opgsomd worden, kon ik heel gemakkelijk laten zien dat de toets die ik voor de docente heb geanalyseerd precies op het niveau zat dat ze graag wilde. De meeste vragen waren echte kennisvragen en er zaten een paar vragen bij die meer gericht waren op inzicht.

Getting feeds done

2009-03-09T10:02:00.000-07:00

Soms verwaarloos ik mijn feedreader te lang, en dan heb je ineens honderden ongelezen feeds. Hoe kom je daar nou snel doorheen? Je kunt natuurlijk op “mark all read” klikken, maar dat geeft toch een onbevredigend gevoel.

Afgelopen weekend ontdekte ik een mooie tussenweg. Ik besloot mijn feeds eens mobiel te lezen en dat ging snel! Ik gebruik Google Reader, en dus ook de mobiele versie daarvan. Omdat je mobiel toch wat beperkter bent, was ik vrij kritisch op wat ik wel en niet wilde lezen. Maar het mooiste is dat je de lijst met 10 per scherm krijgt voorgeschoteld. Je markeert dus niet alles in één keer als gelezen maar in kleine porties.

Het helpt ook dat je ook niet steeds ziet hoeveel feeds er nog ongelezen zijn. Je bladert gewoon door, leest hier en daar een feed met een interessante kop en ineens heb je na een half uur meer dan 300 feeds verwerkt. Ik vind het een mooie GTD-techniek en begin nu eindelijk te begrijpen hoe Martijn Aslander in een half uur per dag 1200 websites kan bijhouden.

Natuurlijk lees je op deze manier niet alles, maar dat hoeft ook niet. Als ik de krant of een tijdschrift lees, doe ik dat ook niet. En in mijn Greader zijn artikeltjes veel makkelijker terug te vinden dan in een stapel tijdschriften, als je die al bewaart (kranten bewaar ik natuurlijk al helemaal niet).

Gelukkig is mijn geheugen goed genoeg om te onthouden dat ik over een bepaald onderwerp eens een feed(kop) heb gezien. Dus even naar Greader en je hebt het zó teruggevonden.

Twitter voor netwerkonderhoud

2009-03-02T02:15:00.000-08:00

In “Netwerken, zo eenvoudig is het (niet)” geeft Rob van Eeden een visie op netwerken waar ik helemaal achter sta: Netwerken is zo oud als de weg naar Rome en iedereen doet het. Mensen hebben contact met elkaar, geven aandacht aan elkaar en helpen elkaar wanneer dat nodig is. Het gaat over je persoonlijke contacten met al die mensen, en dan vooral de informele contacten.

Netwerken = geven zonder te herinneren en ontvangen zonder te vergeten. Het boekje is heel leesbaar opgebouwd rond de drie O’s van netwerken: Opbouwen, Onderhouden en Oogsten. Rob beschrijft hoe je dat kunt doen, maar gaat niet heel diep in op online netwerken. Vooral omdat anderen daar meer van weten. Rob verwijst bv. naar netwerken.blogspot.com. Maar mijn favoriete netwerktool twitter wordt niet genoemd. Niet in het boekje en niet op de recente posts in de blog.

Afgelopen zomer ontdekte ik twitter en inmiddels gebruik ik het als mijn belangrijkste instrument voor de drie O’s van netwerken. D.w.z. voor het deel van mijn netwerk dat op twitter actief is. En dat is ongeveer 1/3 van mijn totale netwerk.

Opbouwen … of in mijn geval eigenlijk uitbouwen.
Zoals Rob terecht schrijft heeft iedereen een netwerk. Dat hoef je niet meer op te bouwen. Maar uitbouwen blijft voor mij erg belangrijk. Ik kom graag in contact met mensen die ik nog niet ken. Het versterkt mijn netwerk, maar veel belangrijker nog: ik vind het gewoon leuk. Op twitter gaat dat heel gemakkelijk. Sinds ik begon met twitteren heb ik 456 nieuwe mensen leren kennen, en 317 kennen (d.w.z. volgen) mij. Zo’n 3 weken geleden bracht Michiel Berger zijn twittergids.nl in de lucht, waardoor het nog veel eenvoudiger geworden is om mensen te vinden die interessant voor je kunnen zijn.

Onderhouden
Je netwerk onderhouden is met twitter wel héél eenvoudig. Onderhouden is aandacht besteden aan je netwerk en op twitter besteed je aandacht aan elkaar, direct en indirect.
Indirecte aandacht is meestal een tweetje over wat je op dat moment doet. Ja, al door alleen maar te vertellen wat je doet, en soms ook waarom, besteed je aandacht aan je netwerk. Want wat jij doet kan ook interessant zijn voor anderen. Zij kunnen er vaak door oogsten (zie verderop). Maar ook door het plaatsen van een leuk (grappig, interessant, …) tweetje besteed je aandacht aan je netwerk. De lach die bij mij vaak ontstaat door een berichtje op twitter is voor mij goud waard en uit de reacties van anderen weet ik dat dit vrij algemeen geldt.

Oogsten
Waarschijnlijk is het oogsten de belangrijkste reden dat ik zo enthousiast ben over twitter. Als ik niet al heel snel had gemerkt dat je met twitter heel goed kunt oogsten, zou ik nu vast niet meer zo actief zijn. Want hoe je het ook bekijkt, twitteren kost tijd. Maar het levert mij meer op dan het kost. Mijn eerste oogst bestond uit sites over (digitale) didactiek. Het opzetten van een verzameling was een adviesopdracht en bijna alle links heb ik via twitter gekregen. Het enige dat nog moest gebeuren was beoordelen welke voldoende pasten bij de opdracht.
Oogsten op twitter is vooral zo gemakkelijk omdat alle tips die je op twitter leest openbaar zijn. Vaak is een antwoord op een vraag van een ander ook heel interessant voor een derde die het - bijna nooit toevallig - ook leest. Die reageert daar weer op of geven het verder door. Zo is het dus heel gemakkelijk om "iedereen" aandacht te geven.

Borrelbabbelen
Ook is Twitter een prima voorbereiding op face-to-face contact. Borrelbabbelen wordt heel leuk als je elkaar van Twitter kent en dan op een congres of een andere bijeenkomst in het echt ontmoet.

Kortom, als je het nog niet doet: ga twitteren. Het versterkt je netwerk enorm en ik vind het een mooie nieuwe weg naar Rome. Hier vind je mij op twitter.

Overheid 1.7

2009-02-16T01:43:00.001-08:00

Check out this SlideShare Presentation:

Overheid 1.7

View more presentations from karlijn. (tags: overheid 1.7)

Een onverwachte uitnodiging

2009-02-11T12:36:00.000-08:00

Vanmiddag was ik op speciale uitnodiging bij een bijeenkomst van NITE, het brede IT-platform van Noord Nederland. De uitnodiging kreeg ik van Peter Poortinga, die ik vorige week heb ontmoet. Peter en ik ontdekten toen dat we op dezelfde manier denken over netwerken: informatie delen en leuke dingen doen met leuke mensen. Tot mijn verbazing ontving ik daarna afgelopen vrijdag het volgende mailtje:

Ik vertelde Jan van Bon van jouw bestaan en beide vonden we dat jij a.s. woensdag niet kon worden gemist bij onderstaande sessie. Ik hoop dat je kunt.

Ik kon, en vanmiddag ontmoette ik een leuke groep mensen met een probleem: de ca. 25.000 IT’ers in Noord Nederland kunnen elkaar soms moeilijk vinden, terwijl ze elkaar veel te bieden hebben. NITE organiseert daarvoor o.a. jaarlijks een grote IT-manifestatie. NITE’08 was op 15/16 oktober en die bijeenkomst werd niet goed bezocht. De vraag die beantwoord moest worden is “hoe kan dat beter?” en “wat kunnen we nog meer doen om de IT’ers in Noord Nederland met elkaar in contact te brengen?”

We kwamen tot de conclusie dat NITE’08 te breed was opgezet. Als de focus ontbreekt weten potentiële bezoekers niet goed waarvoor ze komen en ze komen dus niet. Tijdens de discussie bleek ook dat de IT-bedrijven niet goed weten wat er in het IT-onderwijs gebeurt en omgekeerd. Dit leidde al snel tot een mooie focus voor NITE’09: de relatie tussen het onderwijs en de IT-bedrijven in Noord Nederland.

Maar NITE is meer dan een jaarlijkse manifestatie. De initiatiefnemers, Jan van Bon en Herman van Bolhuis, vertelden dat NITE naast events ook IT-nieuws gericht op Noord Nederland verspreidt en een on-line community is voor IT’ers die geïnteresseerd zijn in Noord Nederland. Dat kunnen dus ook best mensen zijn die niet in de regio werken. Het tweede deel van de bijeenkomst ging vooral over hoe we deze community leven in kunnen blazen. Daarvoor konden we voldoende ideeën bij elkaar brengen en dus lijkt NITE heel binnenkort een erg interessante community te worden voor IT’ers die geïnteresseerd zijn in Noord Nederland.

Een probleem in perspectief

2009-02-03T23:54:00.000-08:00

Gisteren moest ik mijn project HanzeCommunity stopzetten. Het doel was de organisatorische implementatie van SharePoint. Met zo’n 25 gebruikers zouden we een start maken met het gebruik van de collaboration functies van SharePoint. Tussen nu en de zomer zouden we met elkaar gebruikerservaringen opdoen, valkuilen ontdekken, elkaar uit die valkuilen helpen en ten minste vijf mooie samenwerkingsomgevingen (SharePoint sitecollections) neerzetten. Mijn projectteam zou daarbij voor de gebruikersondersteuning zorgen, gebruikerservaringen gestructureerd verspreiden en alles samenbrengen in (online) handleidingen, helppagina’s, tips en trucs, een FAQ-lijst, enz.

Helaas bleek gisteren dat het bij ICT door nog onbekende technische problemen voor de vijfde keer niet gelukt was om SharePoint live te brengen. Ja, de oplevering was al viermaal uitgesteld, waardoor mijn project behoorlijk onder druk was komen te staan. Toen we vorig jaar in mei of juni de eerste ideeën vormden, dachten we nog dat we in september of oktober konden starten. Dat werd al vlug januari, in de planning had ik rekening gehouden met maximaal één maand ruimte om onverwachte problemen op te lossen. Die maand was gisteren verstreken…

Gisteren eindigde de dag met wat inleidende beschietingen van ICT naar mij en terug, via telefoon en mail. Vandaag gaan we het meer gestructureerd aanpakken via een impact analyse. Het thema wordt “een probleem in perspectief”. Waardoor is het probleem ontstaan en wat zijn de gevolgen? Eerst vanuit het perspectief van mijn projectteam. Dat perspectief wil ik vrij letterlijk nemen. Als je tegen een berg aankijkt zie je andere dingen dan wanneer je op de berg staat. Dus wat zien wij, wat denken wij, wat vinden wij en wat concluderen wij door tegen de berg aan te kijken? Daar kan ICT dan hun perspectief aan toevoegen.

Toen ik gisteren naar huis ging was ik behoorlijk chagrijnig. Vooral door de mailwisseling met ICT. Vandaag heb ik een plan van aanpak, dat gaat leiden tot een duidelijk beeld waar mijn opdrachtgever mee verder kan. Kortom: I’m on the roll again.

Netwerken

2009-01-16T07:44:00.000-08:00

Sinds ongeveer een jaar ben ik gegrepen door een inspirerende activiteit: netwerken. Daarmee heb ik inmiddels zelfs de voorzitter van ons CvB bereikt heb. Op slideshare kun je zien wat ik hem heb verteld. Hij heeft me geadviseerd er mee door te gaan. Ik wil daarom proberen om binnen de Hanzehogeschool meer mensen te inspireren.

Mijn grote voorbeeld is Martijn Aslander, en hij heeft me het volgende geadviseerd: “nodig de 5 leukste mensen van de HG uit om hun inspiratie te delen”. Na een moeilijk selectieproces – er zijn zoveel leuke HG’ers – kwam ik uit op vijf mensen die mij in de afgelopen jaren op één of andere manier geïnspireerd hebben en er aan hebben bijgedragen dat ik dit nu ga doen. Ik heb ze gevraagd of ze mij willen helpen om een inspiratienetwerk op te zetten binnen de HG.

De bedoeling is dat ze ieder 3 leuke HG’ers uitnodigen en dat we dan binnenkort een bijeenkomst organiseren waarop we met elkaar onze inspiratie gaan delen. De opdracht is om 2 dingen mee te nemen (of digitaal beschikbaar te hebben) die hen hebben geïnspireerd. Martijn zei één filmpje en één boek. Ik rek dat wat op: één ding om naar te kijken en één ding om te lezen. We gaan die inspirerende zaken aan elkaar presenteren en daarna zetten we ze ergens online, zodat ze beschikbaar blijven voor de deelnemers en voor anderen.

Wat er verder gaat gebeuren op die eerste bijeenkomst weet ik nog niet, maar ik weet wel dat het een bijzondere happening zal worden voor een select gezelschap.

Workshop Peer Assessment

2009-01-05T05:44:00.001-08:00

Morgen (di. 6 jan 2008) geef ik voor het basisteam van het Instituut voor Facility management van de Hanzehogeschool een workshop Peer Assessment. Het basisteam bestaat uit die docenten die voornamelijk aan de propedeusestudenten les geven. Ze willen graag weten waarvoor ze Peer Assessment kunnen inzetten en wat er met Peer Assessment zoal kan en mag. Het moet een actieve workshop worden, dus niet alleen een lezing. De docenten moeten met een concrete opdracht aan de gang.

Voor de inleiding heb ik een korte presentatie gemaakt, die je hier kunt bekijken. De kern van mijn verhaal is dat Peer Assessment eigenlijk beter Peer Feedback genoemd kan worden, omdat het een onderdeel uit moet maken van het leerproces. Bij Peer Assessment wordt vaak gedacht aan een beoordeling door mede-studenten. Dat vindt dus plaats aan het eind van het leerproces van een onderwijseenheid. Feedback heeft juist een functie tijdens het leerproces, en Peer Feedback kan een aanjager zijn voor de refelectiestap uit de leercylus van Kolb.

Na mijn korte inleiding wil ik de docenten aan het werk zetten met het maken van een klein plan(netje) van aanpak. Ze gaan in 2-tallen een opzetje maken waarmee ze bij wijze van spreken morgen met Peer Feedback aan de slag kunnen in hun lessen. Ik geef ze bewust geen formats, checklisten of andere instrumenten mee. Wel een aantal valkuilen en wat tips over hoe die te vermijden. Het is de bedoeling dat ze eerst zelf gaan nadenken over het geven van goede feedback en hoe ze studenten kunnen ondersteunen bij het geven van feedback aan hun mede-studenten.

Binnenkort kun je in mijn Edublog lezen hoe het gegeaan is.

EduExchange 2008, eerste impressie

2008-12-17T07:21:00.000-08:00

EduExchange 2008 zit er weer op. Over een paar onderdelen ga ik nog een uitgebreidere blogpost schrijven maar nu een eerste impressie.
Het was een leuke dag, goed georganiseerd en ik heb een aantal interessante lezingen bijgewoond. En door het live twitteren ook highlights van andere lezingen meegekregen. Zie daarvoor www.twitter.com en zoek naar tweets met de tag #edux2008.

De keynote en één van de drie lezingen die ik bijwoonde gingen over auteursrecht. Verder heb ik één lezing over open content bijgewoond, waar auteursrecht uiteraard ook een issue is. De laatste lezing ging over Identity en Access Management (I&AM). Dit laatste was een lezing met een heel zwakke (geen?) link met ICTO. Misschien een verkeerde keuze voor mij. De conclusie was "I&AM is heel belangrijk, maar niemand weet nog goed hoe je het aan moet pakken". Tja... voor mij niet zo heel nuttig maar anderen denken daar misschien heel anders over.

Bij de lezing over open content heb ik geleerd wat succesfactoren zijn om tot succesvol, in samenwerking geproduceerd, open (les)materiaal te komen. Mijn tweets en aantekeningen daarover kan ik waarschijnlijk wel gebruiken in mijn project HanzeCommunity. T.z.t. daarover meer in mijn Edublog.

De lezingen over auterursrechten hebben me het meest geïnspireerd. Met Creative Commons licenses is het tegenwoordig heel eenvoudig om andere duidelijk te maken wat ze wel en niet met jouw werk mogen doen. Daar ga ik zeker gebruik van maken. Zowel bij publiceren van mijn eigen werk (bv. deze Edublog) als bij het werk van anderen dat ik gebruik. Als ze er ten minste een CC-license aan gekoppeld hebben. Zo niet, dan voortaan toch maar om toestemming vragen als dat nodig is. Ben benieuwd hoe dat in de praktijk gaat.
Maar ook ga ik wat ik geleerd heb verwerken in een blogpost. Ik hoop dat me dat nog lukt voor de kerstvakantie. Dus, wil je weten wat wel en niet mag en hoe je netjes omgaat met de auteursrechten van anderen: houd mijn Edublog in de gaten.

Het dichtsbijzijnde boek

2008-12-12T07:58:00.000-08:00

Ik moest even naar de kast lopen om het dichtsbijzijnde boek te pakken, want ik gebruik nog maar zo af en toe van die dode bomen met inkt erop. Maar dit is het:

"Ook al klinkt dit allemaal heel aannemelijk, de ervaring heeft geleerd dat veel projectteams starten zonder een helder omschreven resultaat dat door alle betrokkenen is geaccepteerd."

Uit: Gert Wijnen & Rudy Kor, Het managen van unieke opgaven Samen werken aan projecten en programma's. Kluwer, 1996.

De regels zijn simpel:

Neem het dichtstbijzijnde boek, nu meteen
Ga naar pagina 56
Vind de vijfde zin
Citeer die zin op je blog
Kopieer deze instructies onderaan de post
Zoek niet naar een goed boek, mooi boek, maar pak het dichtstbijzijnde

Slecht gemaakt tentamen

2008-12-11T06:37:00.000-08:00

Inleiding
Als adviseur bij het Instituut voor Facility Management van de Hanzehogeschool kreeg ik de vraag om me eens te buigen over de slechte resultaten van een aantal eerstejaars tentamens. Het gaat om de vakken "Management van de Facilitaire Organisatie" (MFO1 en MFO2). Beide vakken zijn getoetst via een meerkeuzetentamen met 60 vragen en voor beide vakken heeft slechts ongeveer 30% van de studenten het tentamen gehaald.
De docenten geven dit vak voor de eerste keer en zijn erg geschrokken van dit resultaat. Vorig cursusjaar waren de resultaten bij een andere docent echter niet beter.

Eerste analyse
Het tentamen is eerst statistisch geanalyseerd, waaruit bleek dat er een aantal mogelijk "slechte" vragen in zat. Die vragen zijn door de docenten opnieuw bekeken en een aantal van die vragen is geschrapt. Bijvoorbeeld omdat de vraagstelling bij nader inzien toch wat onduidelijk was of omdat er meerdere juiste antwoorden waren. De docenten zijn er van overtuigd dat de vragen die overbleven allemaal van het juiste niveau zijn, en dat een student die de stof echt bestudeerd heeft het tentamen zou moeten kunnen halen. Deze herziening leverde echter nauwelijks meer voldoendes op dan de eerste ronde.

Met de docenten heb ik toen afgesproken om in een panelgesprek met studenten hun visie op het tentamen te bespreken. Dat gesprek was op 10 december en leverde niet alleen informatie over de visie van de studenten op het tentamen, maar ook op het bijbehorende boek (Keuning, D., Grondslagen van het management, Stenfert Kroese, Groningen, 3e druk) en de colleges. Overigens waren er slechts 7 studenten aanwezig. Nog geen 10% van het aantal studenten dat het tentamen niet haalde.

Mening van de studenten (en vervolgens mijn mening daarover)

Over het tentamen vonden der studenten dat:

De vraagstelling onduidelijk is.
De cesuur is te streng: 25% goed (gokkans) is een 1, en vanaf daar lineair naar een 10 bij alles goed.
Er veel stellingvragen (stelling I en II, welke is juist/onjuist?).
Het tentamen slordig opgeteld is (één vraag kwam tweemaal voor; veel typefouten; veel vragen die ook in het vorige tentamen gesteld werden).
Er was geen proeftentamen.

Over het boek en de colleges vonden de studenten dat:

Het taalgebruik in het boek en ook tijdens de colleges is moeilijk toegankelijk voor eerstejaarsstudenten, het sluit niet aan bij het taalgebruik op havo of mbo. Het boek is ronduit saai.
Niet alle stof is tijdens de colleges behandelde en van de colleges is geen dictaat beschikbaar (wel PowerPoint presentaties). Op het tentamen werden ook vragen gesteld waarvan het antwoord niet in het boek, maar wel in de college aan de orde is gekomen.
Veel studenten hebben minder tijd besteed om het vak te bestuderen dan er in de vorm van credits voor staat. Alléén de aanwezige tweedjaarsstudenten (die het tentamen al voor de derde keer gedaan hebben) hebben er ongeveer genoeg tijd in gestopt. De rest komt aan ca. 70%, een minderheid tot niet meer dan 35% van de volgens de studielast benodigde tijd.

Mijn mening en wat feiten

Het boek heb ik (nog) niet bekeken, maar de tentamens wel. Het taalgebruik vind ik typisch "beleidstaal" en ik kan me voorstellen dat eerstejaarsstudenten moeite hebben om dat te begrijpen. Maar het is wel de taal van vak waarvoor ze worden opgeleid (facilitair manager).
Het aantal te bestuderen pagina's is minder dan 5 per uur (op basis van de gedefinieerde studielast)
Het tentamen bevat geen taal- of spelfouten (op een enkel ontbrekend trema en een paar discutabele koppelstreepjes na). Wel komt in het tentamen MFO2 inderdaad één vraag tweemaal voor: vraag 2 is exact gelijk aan vraag 13.
In de uitwerking die ik van de docenten kreeg is bij elke vraag de bron vermeld. Veel vragen komen uit de bij het boek behorende vragenbank (op internet en/of het boekje met oefenvragen), een groot aantal andere vragen is kennelijk ontleend aan het tentamen van november 2007.
Het (ongecorrigeerde) tentamen MFO1 bevat 12 "stellingvragen"; het tentamen MFO2 één.
Er was inderdaad geen proeftentamen, maar wel een uitgebreide vragenbank waaruit een groot deel van het tentamen werd samengesteld.
De docenten geven aan dat inderdaad niet alle stof tijdens de colleges behandeld is. Dit is een bewuste keuze van de docenten en de studenten werden daarover geïnformeerd.

En nu...?

In het gesprek met de docenten gaven zij aan graag bereid te zijn de studenten die daar behoefte aan hebben extra te ondersteunen voor het hertentamen. Maar wat voor ondersteuning zou dat dan moeten zijn en is het eigenlijk een redelijk alternatief? Nu nog repareren wat er tijdens de lesweken kennelijk fout is gegaan? En het hertentamen is al over een paar weken, er is dus ook weinig reparatietijd. De studenten gaven op dit punt aan behoefte te hebben aan een techniek om een "lastig" boek te bestuderen en om te leren actief te luisteren naar een "lastig" college. Voorbeelden, opgaven en opdrachten waarmee de stof voor hen tot leven komt en waardoor je leert een (tentamen)vraagstelling goed te interpreteren.

Of is er toch aanleiding om de beoordeling van het tentamen te wijzigen? Meer punten per goed antwoord en/of aanpassen van de cesuur.

Ben ik nog onderzoeksvragen vergeten? Ik ben in ieder geval beniuewd naar jullie reacties, ik kan nieuwe inzichten goed gebruiken.

De SURF onderwijsdagen 2008

2008-11-18T01:07:00.000-08:00

De SURF onderwijsdagen 2008, is daar nog iets over te zeggen dat al niet gezegd is in de diverse blogs en andere publicaties op Internet (zie mijn delicious, aanvullingen zijn welkom)? Ja, dat is er denk ik wel, maar laat ik beginnen met een overzicht van de sessies die ik bijgewoond heb.

De eerste dag begon voor mij met de préconferentie "Sharepoint als ELO?" door Chris Blom (WUR) en Nico Juist (Hogeschool INHolland). Tien voorbeelden van didactisch sterke onderwijsomgevingen passeerden (te) kort de revue. Gelukkig is alles terug te vinden in de gratis publicatie. Persoonlijk leerpunt: SharePoint is goed inzetbaar als ELO, maar de verleiding om er teveel mee te willen is groot. Alles in één omgeving willen doen heeft meer na- dan voordelen.

Na de préconferenties vervolgde het programma met lunch, waarbij ik de innovatietafel met Werner Vogels, over Cloud Computing niet kon vinden. Geen nood, volg de beide vorige links voor zijn verhaal. Wel kwam ik met Herman Post van de Hogeschool Leiden in gesprek over Twitter en Yammer, de bedrijfsinterne variant van twitter. Een quote van yammer.com says it all: "Yammer makes information sharing fun" (and so does Twitter by the way).

Na de lunch vervolgde het programma met de eerste keynote. Vier toekomstscenario's passeerden de revue, en aan het eind werd gestemd over het meest waarschijnlijke (of was het nou meest wenselijke?) scenario. De mening over de uitslag van de stemming liep uiteen: wordt het nou Het warenhuis - een instellingsgestuurd curriculum met een gebruikergestuurde doceer- leer- en werkomgeving - of De supermarkt - een studentgestuurd curriculum, en een instellingsgestuurde doceer- leer- en werkomgeving?

In de drie sessierondes die volgden koos ik eerst voor Digitale Didactiek, waarin Gerard Baars (Erasmus Universiteit Rotterdam) en Maartje de Jonge (Erasmus Universiteit Rotterdam) diverse voorbeelden van digitaledidactiek.nl presenteerden. Misschien niet allemaal even nieuw, maar wel allemaal interessant. Wel nieuw voor mij waren de mogelijkheden met web-, pod- en vodcasting (waarvan ik helaas niets terugvind op digitaledidactiek.nl)

Voor de tweede sessie was mijn keuze gevallen op Van Zappen naar Zoepen: Beeld en Geluid in Academia. Een enthousiast verhaal door o.a. Pim Slot (SURFdiensten) over wat er met het materiaal van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid mogelijk is binnen SURFmedia en over de toekomst: ZoEp en Academia. Over deze presentatie kan ik nog geen on-line content vinden. Een gemiste kans voor Academia?

De derde sessie die ik bezocht was Onderwijs ontwerpen voor de netgeneratie: de gaming mindset… Beter dan door Moqub kan deze sessie niet samengevat worden. De eindconclusie van Willem Jan Renger was dat voor het ontwerpen van modern onderwijsmateriaal de inbreng van een games designer zeer wenselijk is. Persoonlijk denk ik dat we dat dan beter aan de uitgevers kunnen overlaten. Als docent zelf een serieus game in elkaar te sleutelen lijkt me onhaalbaar.

De tweede dag begon met een keynote van Doekle Terpstra, die hier integraal te zien is. Voor mij was de kern te lezen op een sheet ongeveer in het midden van de presentatie: "Goede ideeën ontstaan in netwerken, goede ideeën worden geïmplementeerd in netwerken, innovatiemanagement is dus grotendeels netwerkmanagement". Maar ook met de afsluiting ben ik het helemaal eens: "Duurzaam innoveren is mensenwerk".

Daarna voor mij sessie vier: Hoe bluetooth, narrowcasting en een ‘social network’ een hogeschool redt, waarin Job Twisk ons vertelde hoe goed studenten van de opleiding Journalistiek van de HU zich thuisvoelen in de webomgeving HUMedia. Ze ruilen er zelfs Hyves voor in, ook omdat ze op HUMedis niet alleen hun medestudenten en docenten ontmoeten, maar ook alumni en andere geïnteresseerden

Mobile learning; anyplace, anytime, any context was de vijfde sessie die ik bezocht. Menno Smidts (SURFnet / Kennisnet Innovatieprogramma) liet zien wat er met een smartphone nu al mogelijk is op het gebied van mobiel leren. Een ontwikkeling waar zeker toekomst in zit, en dat denk ik niet alleen omdat ik een smartphonegebruiker ben. Helaas kan ik op de blogpost van Pierre Gorissen na, geen on-line contact vinden over deze sessie.

De laatste sessie voor mij was Het Sociale Web en het leren en dit was tevens de enige slechte lezing die ik bezocht. Dat geldt niet voor de inhoud (de slides zijn zeker de moeite waard), maar de manier waarop Guus Wijngaards (hogeschool INHolland) zijn verhaal bracht vond ik ronduit slaapverwekkend en opmerkingen als "studenten zijn lui" is bij mij helemaal tegen het zere been.

Wat me echter het meeste is bijgebleven is netwerken. Het kan aan mijn sessie-keuzes liggen, maar volgens mij ging het beide dagen over leren in een netwerk. Op heel veel plekken wordt hiermee geëxperimenteerd, we zijn een heel eind gekomen sinds ik projectleider was van het Apolloproject "Samenwerkend leren". Maar toch, het blijft nog steeds experimenteel terwijl de tools sindsdien in aantal geëxplodeerd zijn. Komt het misschien omdat de net-niet generatie er toch niet goed in slaagt om de net-generatie te ondersteunen in hun manier van leren? Laten we met elkaar voorkomen dat onze studenten de quote op de eerste slide van Guus Wijngaards niet gaan herkennen: "We know the teachers are in Denial, so we work around them" en heel snel van onze studenten leren hoe het leren van nu efficiënter kan. De tools zijn er, het is niet meer nodig om met veel geld, tijd en moeite zelf digitale onderwijsomgevingen in te richten, daarin voorziet internet in ruime mate. Onze studenten gebruiken ze al, nu wij nog.

Bij de SURF onderwijsdagen 2008 is een goede start gemaakt. Op SlideShare staan 48 presentaties on-line en waarschijnlijk volgen er nog wel meer. Tijdens beide dagen werd zowel on-line als IRL druk genetwerkt. Niet alleen tijdens de pauzes, lunches, het diner, de borrel en het feest maar ook continu, life, vanuit bijna alle sessies met Twitter. Dus laten we van onze studenten en van elkaar leren hoe we de tools op internet kunnen inzetten in het onderwijs, ook al werken die tools niet altijd mee (zie enkele van mijn tweets in onderstaande twitterfountain).